210 



dam, schreef ons: „mij lijken die adventieve planten en 

 plantjes toch alles precies hetzelfde, n.l. R. dentatus. Als 

 je goede vruchten gehad had, was je daar met mijn tabel 

 op uitgekomen, want de knobbels zijn glad en de kleppen 

 meer dan 3Vo mm. lang. Het is echter niet hetzelfde als 

 de R, dentatus van KI o os. Het lijkt veel op sommige 

 planten uit Egypte, die in 's-Rijks Herbarium liggen". 



Uit enkele zaadjes heeft Danser inderdaad in 1923 

 goede ex. van R. dentatus gekweekt. 



Bèta macrocarpa Guss. 



In September 1922 troffen wij bij Rotterdam een aantal 

 kleine Bèta planten aan, die ons dadelijk opvielen door 

 de langgesteelde, langzaam in den steel versmalde onderste 

 bladen. Een flink aantal ex. stond op een sintelhoop, wat 

 meer deed denken aan aangevoerde planten dan aan 

 terugslag van Bèta vulgaris. 



Inderdaad paste op onze ex. uitstekend de diagnose van 

 Bèta macrocarpa Guss. in Halacsy, Consp. Fl. Graec. 

 III, 41, waar eerst B. perennis L. besproken wordt, en 

 daarna B. macrocarpa, waarop deze opmerking volgt : 

 „Florum glomeruli eis praecedentis multo majores, a qua 

 insuper caulibus brevioribus, simplicibus, ad apicem usque 

 foliatis, spicis valde interruptis, e glomerulis paucis con- 

 stantibus, primo aspectu egregie discedit". 



Ascherson en Graebner geven in hun Synopsis 

 V, I, 11 nog deze opmerking : „im Wesentlichen durch 

 die grosseren Früchte von B. vulgaris verschieden". 



Later bleek ons, dat Kloos ook deze soort eenige 

 maanden vroeger te Wormerveer had gevonden. 



Amarantus gracilis Des f. Een ex. in }uh 1923 te 

 Amsterdam, dat denzelfden habitus had als het ex., door 

 Kloos te Rotterdam gevonden, dus grootere bladen had 

 dan de ex., vroeger door ons te Rotterdam aangetroffen. 



Silene dichotoma L. In een aantal ex. te Amsterdam, 

 Juli 1923. Twee der ex. onderscheiden zich door een 



