218 



hebben, is, dat men steeds van Tr. hybridum spreekt, 

 zonder aan te geven, of men een cultuurras of wilde 

 bedoelt. Evenals bij Tr. pratense zal men toch flinke ver- 

 schillen kunnen vinden, en zullen verwilderde cultuurplanten 

 toch niet in alles aan de echte wilde Tr. hybridum gelijk 

 geworden zijn. Daarom is het o. i. verkee^^d, dat Ascherson 

 en Graebner maar van twee vormen spreken, nl. T. 

 fistulosum als cultuurplant en daaruit verwilderd, en T. 

 elegans als plant van grazige plaatsen enz., bij welke laatste 

 zij dan nog opmerken : „wohl öfter übersehen und mit der 

 vorigen Unterart verwechselt." 



In verband met de vele verschillende diagnosen leek het 

 ons van veel belang, zoo mogelijk de oorspronkelijke 

 beschrijving van S a v i te raadplegen. Deze staat in de 

 Flora Pisano, maar deze hebben wij niet ter inzage 

 kunnen krijgen, daar ze in ons land niet aanwezig schijnt 

 te zijn. Ook Thellung kon ons niet helpen, evenmin 

 als aan Giornale Pisano, deel V, waar Savi het ook over 

 deze Trifolium heeft. 



Door een gelukkig toeval echter konden wij in ons 

 bezit krijgen : „Observationes in varias trifoliorum species"> 

 ook door Savi (1810) en daarin behandelt hij op pag. 90 

 Trifolium hybridum L. en op pag. 92 Trifolium elegans. 

 Tusschen deze beide in behandelt hij Trifolium angu- 

 latum Waldst. en vindt het noodig hierbij op het ver- 

 schil met Tr. hybridum te wijzen, wat bij Tr. elegans 

 niet gebeurt, een bewijs, dat hij Tr. hybridum en Tr. elegans 

 genoegzaam verschillend vindt. 



Nu zullen we de verschillende beschrijvingen eens naast 

 elkaar zetten : 



42. Trifolium hybridum Lin. 44. Trifolium elegans. Nob. 

 T. caule adscendente solido, T. caule adscendente solido, 



dentibus calycinis reeds, dentibus calycinis rectis, 



leguminibus tetraspermis, leguminibus dispermis. 



vexillo brevioribus. Nob. Nob. Fl. Pis. T. 2 ; p. 161 ; 



