233 



In tegenstelling met Jansen en Wachter (lit. 21, 

 p. 124) lijkt mij deze bastaard zeldzaam. Jansen en 

 Wachter geven op hem drie maal gevonden te hebben. 

 Ik heb hun herbariumplanten gezien en ik houd alles, wat 

 zij als den vorm subobtusifolius opgeven (1. c. p. 125), 

 voor Rumex obtusifolius. Wat zij als den vorm sterilis 

 opgeven, lijkt mij de echte, steriele, intermediaire bastaard. 

 Wat zij opgeven als subconglomeratus, met de bijvoeging, 

 dat de plant niet typisch is, lijkt mij eveneens de echte 

 bastaard. 



De vormen, die Haussknecht bijna terloops onder- 

 scheidt (op dezelfde wijze als hij het bij andere bastaarden 

 doet), lijken mij van weinig belang en zijn misschien niet- 

 eens terug te kennen. Uit de wijze, waarop Haussknecht 

 ze vermeldt, is duidelijk op te maken, dat hij er niet de 

 waarde van een indeeling aan hecht. 



Het eenige, waarop de floristen misschien zouden kunnen 

 letten, is de onderscheiding van den bastaard van Rumex 

 cong lomer atus met Rumex obtusifolius sihester, die reeds 

 als Rumex salisburgensis beschreven is door Fritsch en 

 Rechinger (zie bij Beek, lit. 34, pag. 32, en bij 

 Ascherson en Grabner, lit. 2, pag. 721). 



Behalve de bovengenoemde planten van Jansen en 

 Wachter van Den Haag, 1901, en Rotterdam, 1902, 

 1911 en 1913, kan ik voor ons land nog de volgende 

 opgeven, die ik zelf gezien heb. 



Gorinchem, uiterwaard aan de Merwede, 1914, Danser 

 en Henrard, in herbarium Danser, nummer 2556, 



Franeker, bij de Dongjumerpoort, 1919, Danser, in 

 herbarium Danser, nummer 3285. 



Kop van 't Land op het Eiland van Dordrecht, Kloos, 

 in herbarium Kloos (1919?). 



Remmerden (bij Rhenen), 1924, Danser, in herbarium 

 Danser. 



Daar de plant, die ik bij Franeker vond, pas bloeide. 



