238 



§ 21. RUMEX CALLIANTHEMUS (MARITI^ 

 MUS X OBTUSIFOLIUS) 



Voor den bastaard van Rumex maritimus en obtusifolius 

 kan ik verwijzen naar jaargang 1920 van dit tijdschrift 

 (lit. 13, p. 244), alwaar ik dezen bastaard uitvoerig be- 

 schreven en van bovenstaanden naam voorzien heb. 



Rumex callianthemus onderscheidt zich van Rumex 

 Steinii door tengerder bouw en slechts 2 voet hooge stengels, 

 door naar het eind meer aaneengesloten trossen, door de 

 veel langere bloemdekstelen, die dikwijls meer dan drie 

 maal zoo lang zijn als de kleppen, door de smalle knobbels, 

 door bloemdektanden, die dikwijls langer zijn dan de 

 kleppen ; terwijl bij Rumex Steinii de stengels 3 tot 4 voet 

 hoog worden, de takken steviger zijn, de trossen alleen 

 naar het einde een weinig aaneengesloten zijn, de bloem- 

 dekstelen korter, meestal niet veel langer dan de kleppen, 

 zelden twee maal zoo lang, de knobbels zeer dik, de bloem- 

 dektanden nooit zoo lang als de kleppen. 



Rumex callianthemus is nog slechts eenmaal gevonden : 

 Tusschen Rotterdam en Schiedam, 1915, Danser, in 

 herbarium Danser, nummer 2786. 



Uit den wortel van deze plant kweekte ik in 1916 een 

 mooi ontwikkelde, veelstengelige plant, die mij wortel- 

 bladeren en geheel ontwikkelde stengels leverde voor mijn 

 herbarium (de nummers 2785, 3298, 3299, 3300). 



§ 22. RUMEX HENRARDI (MARITIMUS X PA- 

 LUSTER) 



Deze bastaard is het eerst gevonden door Hjalmar 

 Nilsson in 1886 in Zweden (zie bij Murbeck, Ht. 25, 

 p. 34). In de Botaniska Notiser van 1913 geeft Murbeck 

 (lit. 26, p. 211) nog een tweede vindplaats op in Zweden. 

 Hij bespreekt hierbij uitvoerig het soortschap van Rumex 

 paluster en de onderscheiding van Rumex maritimus. In 

 jaargang 1915 van dit tijdschrift heb ik meegedeeld, da 



