239 



ik meerdere exemplaren van dezen bastaard gevonden heb 

 bij Rotterdam en Schiedam in 1915, en heb ik hem van den 

 naam Rumex Henrardi voorzien en uitvoerig beschreven 

 Sedert heb ik hem niet meer gevonden, ofschoon ik er 

 dikwijls naar gezocht heb op plaatsen, waar de stamsoorten 

 dooreen groeiden. 



Rumex Henrardi zal vroeger wel vaak over het hoofd 

 gezien zijn, maar schijnt toch zeldzaam te zijn. Dit zal 

 onder meer wel veroorzaakt worden door de omstandigheid, 

 dat Rumex paluster en Rumex maritimus zelden in groote 

 hoeveelheden bij elkaar groeien. Rumex maritimus groeit 

 meer op zilte en stikstofrijke gronden, Rumex paluster meen 

 aan en in zoet water. 



Rumex Henrardi heeft de forschheid van Rumex 

 paluster, maar dichtere, meer manYimus-achtige trossen. 

 De duidelijk steriele bloeiwijze, hier en daar met bloem- 

 dekken, die zoo groot zijn als bij Rumex paluster, 

 die echter veel langere tanden dragen, onderscheidt dezen 

 bastaard van de beide stamsoorten. Groot is ook de ge- 

 lijkenis met Rumex Wirtgeni (conglomeratus x paluster) ; 

 deze heeft echter lossere trossen, kortere tanden en bree- 

 dere bladeren dan Rumex Henrardi. Rumex limosus heeft 

 daarentegen kleinere bloemen met kortere tanden, op op- 

 vallende wijze verlengde trossen en eveneens breedere 

 wortelbladeren. 



Van Rumex Henrardi kan ik nog steeds slechts de 

 volgende vindplaatsen opgeven. 



Schiedam, 1915, Danser en Henrard, in herbarium 

 Danser, nummer 2797. 



Tusschen Rotterdam en Schiedam, 1915. Danser en 

 Henrard, in herbarium Danser, de nummers 2796, 

 2795, 2794. 



Uit den wortel van nummer 2796 heb ik in 1916 een 

 forsche plant opgekweekt met veel beter ontwikkelde 

 bloemdekken en pluimen, dan de in 't wild gevonden 



