241 



ondergeslacht kunnen uitmaken. Had men dit gedaan, dan 

 zou Emex tóch wel het meest afwijkende type in het 

 geslacht Rumex zijn en het eerst voor afscheiding in aan- 

 merking komen. 



Dan volgt de vraag, of het aanbeveling verdient het 

 geslacht Rumex te splitsen in meerdere geslachten, m. a. w. 

 of de groepen Lapatham, Acetosa, Acetosella, Platypodium 

 e. a. niet beter als genera beschouwd kunnen worden. 

 Wanneer men werkelijk het geslacht Rumex in eenige scherp 

 gescheiden deelen zou kunnen splitsen, zou men het m. i. 

 kunnen doen en laten, al naar verkiezing. Ik weet echter 

 niet of dit kan, mijn soortenkennis binnen het geslacht 

 Rumex is te gering, dan dat ik het zou kunnen beoordeelen. 

 Ook wanneer men de bastaarden een woordje laat mee- 

 spreken, is het nog niet uit te maken. Bastaarden zijn tot 

 heden alleen bekend uit het subgenus Lapathum, maar het 

 is niet zeker of er geen Lapathum-Acetosa-hastaavden 

 bestaan (lit. 2 en 34). Ook in dit opzicht wil ik mij dus 

 aan het algemeene gebruik houden en het geslacht Rumex 

 niet in geslachten splitsen. 



Omtrent de begrenzing der soorten moet ik mij beperken 

 tot Lapathum. Binnen het ondergeslacht Acetosa heb ik 

 omtrent de soortbegrenzing slechts een vermoeden. Aceto- 

 sella en Platypodium schijnen ieder slechts één soort te 

 omvatten, zij het dan ook een zeer veelvormige soort. Van 

 andere subgenera weet ik in 't geheel niets. 



Binnen Lapathum heek de begrenzing der soorten geen 

 moeilijkheden opgeleverd. Welk beginsel hierbij het leidende 

 is geweest, heb ik elders uitvoerig uiteengezet (lit. 18). 

 De soorten zijn, zooals ik dat genoemd heb, syngame- 

 onten sensu stricto, paringsgemeenschappen in beperkten 

 zin, groepen van individuen, binnen welke groepen kruising 

 mogelijk is zonder vermindering der fertiliteit, tusschen 

 welke groepen echter óf geen kruising mogelijk is, óf 

 alleen voortbrenging van bastaarden met verminderde 



