243 



Uit de definitie van ondersoorten en variëteiten volgt, 

 dat een ondersoort soms in ondersoorten van den tweeden 

 rang gesplitst kan worden, variëteiten echter niet in varië- 

 teiten van den tweeden rang. Wanneer men de constante 

 verschilkenmerken der variëteiten, zooals ik, niet meent te 

 kunnen onderscheiden in belangrijke en onbelangrijke, dan 

 is subordinatie van variëteiten onmogelijk. 



Een goed voorbeeld van dit alles geeft Rumex obtusifolius. 

 Deze vervalt bij ons in 2 ondersoorten, die vaak als twee 

 soorten vermeld worden : Rumex silvester en Rumex Friesii. 

 Deze twee ondersoorten zijn echter in vele streken door 

 series tusschenvormen verbonden. De i^ümcA'-kenners 

 hebben nooit steriele bastaarden tusschen deze 2 onder- 

 soorten gevonden en zijn overtuigd, dat al deze bastaarden 

 fertiel zijn. Daarom juist spreek ik van ondersoorten 

 van ééne soort. Elk van deze twee ondersoorten is weer 

 te splitsen in minder duidelijke ondersoorten van den tweeden 

 rang, en deze worden dus gesubordineerd aan de hoofd- 

 ondersoorten. We kunnen bij Rumex obtusifolius echter 

 ook variëteiten onderscheiden volgens het aantal knobbels ; 

 n.1. een met 3 knobbels en een met één knobbel op het 

 bloemdek. Doen we dit, dan letten we daarbij niet op 

 andere kenmerken, en het zijn dus geen ondersoorten. On- 

 afhankelijk daarvan bestaan een variëteit met paarse blad- 

 nerven en een met geheel groene bladeren. We kunnen 

 de variëteiten volgens het aantal knobbels niet subordineeren 

 aan de variëteiten volgens de kleur der nerven en evenmin 

 omgekeerd ; wanneer we tenminste de eene onderscheiding 

 niet belangrijker vinden dan de andere. Ik meen, dat het 

 niet mogelijk is dergelijke meer of minder belangrijke ken- 

 merken te onderscheiden. 



Andere groepen binnen de soort dan ondersoorten en 

 variëteiten heb ik niet onderscheiden. Standplaatsvormen 

 heb ik niet van namen voorzien. Hun onderscheiding 

 behoort m. i. niet tot het gebied der systematiek. 



