255 



En verderop : 



„In Schultz, herb. normale No. 3473. R. erubescens 

 originem ex R. obtusifolio atque R. Patientia duxisse dicitur, 

 tune in R. Balatonum quadraret. At tarnen ipse autor, et 

 in Enumeratione plantar. Transsilvan. p. 473, R. erubes- 

 centem prolem R. silvestris atque R. Patientiae digeneam 

 esse asserit". 



Hieruit blijkt duidelijk, dat, volgens onze wijze van 

 zeggen, R. erubescens Simonkai de bastaard is van 

 Rumex Patientia met Rumex obtusifolius silvester, Rumex 

 balatonus daarentegen een bastaard van Rumex Patientia 

 met een Rumex obtusifolius, die niet Rumex obtusifolius 

 silvester is. In ons land zou men hieruit vrij zeker kunnen 

 opmaken, dat Rumex obtusifolius agrestis de eene stam- 

 ouder was ; voor Hongarije is dit evenwel niet zeker, omdat 

 daar nog heel andere vormen van Rumex obtusifolius 

 kunnen voorkomen. Zeker is evenwel, dat we Rumex 

 erubescens niet mogen subordineeren aan Rumex balatonus, 

 en, zoolang we niet zeker weten, wat voor een Rumex 

 obtusifolius deel had aan de vorming van Rumex balatonus, 

 mogen dezen naam ook niet gebruiken voor den bastaard 

 van Rumex Patientia met Rumex obtusifolius agrestis. 



Voor den laatstgenoemden bastaard zijn tegelijkertijd 

 twee namen gepubliceerd in September 1923 n.1. Rumex 

 Danseri Rechinger (lit, 3 1 , p. 1 56, als R. Friesii x Pa- 

 tientia) en Rumex Deweueri Danser (lit. 16, p. 193). Ik 

 had in dezen de beslissing graag aan Rechinger gelaten, 

 maar deze schreef mij dato 4 Januari 1924: 



„Bezüglich des R. Danseri m. möchte ich die Entscheidung 

 Ihnen überlassen ; es sind tatsachhch die beiden Publikationen 

 zur selben Zeit erfolgt (d. h. erschienen)". Hierin te beslissen 

 is voor mij daarom onaangenaam, omdat ik in ieder geval 

 mijzelf ten deele de eer geef. Ik zou echter De Wever de 

 eer willen geven van de vondst en behoud daarom den 

 naam Rumex Deweueri, maar dan volgens de regels, die ik 



