260 



wezig was, vond ik enkele exemplaren van Rumex 

 Areschougii. Ook in 1923 vond ik op dezelfde plaats geen 

 Hydrolapathum-paluster-hastaarden. 



Over de bastaarden van Rumex paluster en maritimus 

 met Rumex sanguineus sprak ik reeds. 



Thans rest ons een blik te slaan op de bastaarden 

 van Rumex aquaticus en Rumex Hydrolapathum. Deze 

 soorten schijnen zich sterk tot elkaar aangetrokken te 

 gevoelen. Waar ze samen voorkomen, schijnt bijna steeds 

 de bastaard aanwezig te zijn. Daarentegen schijnt Rumex 

 Hydrolapathum met andere soorten moeilijk te bastaar- 

 deeren. Bij ons zijn de bastaarden met Rumex crispus en 

 Rumex obtusifolius zeldzaam en in het buitenland heeft 

 men bovendien nog slechts de bastaarden met Rumex con- 

 glomeratus en confertus (lit. 6) en misschien dien met 

 Rumex domesticus gevonden. 



Rumex aquaticus schijnt veel gemakkelijker te bastaar- 

 deeren. Waar bij ons het verspreidingsgebied van Rumex 

 aquaticus zoo beperkt is, zal dit bij ons niet veel uitwerken. 

 Te zoeken is naar de bastaarden met Rumex conglomeratus 

 en Rumex sanguineus, die in het buitenland reeds gevonden 

 zijn, en naar den bastaard met Rumex paluster, die in 't 

 buitenland nog niet gevonden is. 



Na wat ik heb opgemerkt omtrent het gemakkelijk bas- 

 taardeeren van Rumex obtusifolius en crispus, zal het 

 niemand verwonderen, dat de bastaard van deze twee 

 soorten, Rumex acutus, de eenige algemeene is. Hierop 

 volgen in algemeenheid: Rumex Schulzei (conglomeratus 

 X crispus), Rumex Areschougii {crispus X paluster) en Rumex 

 Steinii (obtusifolius X paluster). Ook dit is na het boven 

 besprokene niet te verwonderen. 



§ 26. BESCHOUWINGEN OVER DE EIGEN^ 

 SCHAPPEN DER BASTAARDEN 



Alle in ons land gevonden i^ümex-bastaarden zijn inter- 



