298 



dan bij den voet het breedst. Langs wegen en 

 op bebouwden en onbebouwden grond, algemeen. 

 Poly'gonum avicularc Linné. Zie N. K. A. 

 1917. p. 234; 1920. p. 208. 



Ondersoorten : 



I. Poly'gonum avicularc hctcrophy'llum (L i n d m a n) 

 Thellung. Bladeren van de hoofdstengels opvallend 

 grooter en breeder dan die van de daaruit voortkomende 

 zijtakken. Bloemendek alleen aan den voet vergroeid. 

 Meeldraden 8. Vrucht ongeveer in het midden het breedst, 

 overlangs gerimpeld, (daardoor dof,) driekant met gelijke 

 zijden. Algemeen. 



II. Poly'gonum avicularc acqualc (L i n d m a n) 

 Thellung. Bladeren van de hoofdstengels niet opvallend 

 verschillend van die der daaruit voorkomende zijtakken. 

 Bloemdek tot ^3 of -^/o vergroeid. Meeldraden 5 tot 7. 

 Vrucht dicht bij den voet het breedst, overlangs gerimpeld, 

 (daardoor dof,l driekant met 2 breede zijden en 1 smalle. 

 Meestal aangevoerd. Misschien ook inlandsch. 



III. Poly'gonum avicularc calcatum (Lindman) 

 Thellung. Als de vorige, maar het bloemdek tot de helft 

 vergroeid en steeds 5 meeldraden. Vrucht als bij de vorige 

 ondersoort, maar niet gerimpeld, glanzig. Aangevoerd bij 

 Rotterdam. Afkomstig uit Noord- of Oost-Europa. 



Ondergeslacht Bistórta 



69a Plant met een wortelrozet van driehoekig-eivormige 

 bladeren met bovenaan gevleugelden bladsteel en 

 rechtopstaande, onvertakte of bijna onvertakte 

 stengels met meest één eindelingsche, cylindrische 

 bloemaar. In vochtige weilanden en aan water- 

 kanten, plaatselijk algemeen. Poly'gonum Bistórta 

 Linné. Zie L. IV, p. 11. 

 b Geen wortelrozet en geen min of meer driehoekige 

 bladeren. Stengels meestal vertakt 70 



Ondergeslacht Persicaria 



70a Overblijvende plant met kruipende wortelstokken 

 en meestal talrijke stengels. Bladeren lancetvormig, 



