304 



dan verwilderd. Poly'gonum oriëntale L i n n é. 



b Vruchten hoogstens 3 miUimeter lang. Aren nooit 

 overhangend, meestal stijf rechtop, eivormig tot 

 cylindrisch. Bladeren lancetvormig, met zwarte, 

 ongeveer halvemaanvormige vlek. Algemeen op 

 bouwland en langs wegen. Poly'gonum Persicaria 

 L i n n é. Zie N. K. A. Serie I. 1 , p. 498 ; Serie I, 2, 

 p. 77; 1920. p. 213. 



Ondersoorten. 



I. Poly'gonum Persicaria bifórmc Fries. Plant meestal 

 rechtopstaand, slanker, sterker vertakt. Bladeren spitser. 

 Aren een weinig pluimvormig samengevoegd. Vruchten 

 kleiner. Algemeen. 



Variëteiten volgens de beharing der stengels. 



1. var. glabripcs Danser. Stengels en aarstelen zonder 

 haren of klieren. Algemeen. 



2. var. hirsüta De Bruyn. Aarstelen met verspreide, 

 aanliggende haren bezet. Algemeen. 



3. var. glandulósa De Bruyn. Aarstelen met verspreide, 

 zittende klieren. Niet zeldzaam, 



4. var. setósa (De Bruyn) Danser. Stengelleden met 

 verspreide, aanliggende haren. Zeldzaam. 



Variëteiten volgens de stengelkleur, 



1. var. punctaticaulis Danser. Stengelleden met roode 

 puntjes. Eenmaal gevonden. 



2. var. impunctaticaulis Danser. Stengelleden zonder 

 roode puntjes. Zeer algemeen. 



Variëteiten volgens de bloemkleur. 



1. var. rubélla Braun. Vruchtaren rood of rosé. Zeer 

 algemeen. 



2. var. albida Braun. Vruchtaren wit. In Zuid-Limburg 

 algemeen, elders zeldzaam. 



II. Poly'gonum Persicariaagréstc Fr ies. Plant meestal 

 klein, liggend. Bladeren stompachtig. Aren hoogstens tros- 

 vormig saamgevoegd, de zijdelingsche kort. Vruchten grooter. 

 Verspreiding nog onvoldoende bekend. 



c Als de vorige, maar slanker en met dichte, rijk- 

 bloemige, maar geheel of bijna geheel onvrucht- 



