64 



een echte vulkaan, met een nog steeds werkenden krater. 

 Wij vinden de Teide als een massief van oude en nieuwe 

 lava, daaromheen een ringkrater. Wij vinden er de door 

 erosie ontstane wijde, breede valleien, de oudste deelen, 

 de jongere, de diepe enge „Schluchten", de barranco's 

 waarin zich ook het afvoerwater van de nevelregionen 

 verzamelt en naar zee loopt. De eeuwigdurende branding 

 aan de N. kust heeft de uiteinden der jonge lavastroomen 

 tot fantastische groepen gemaakt, het z.g.n. malpais. In 

 deze valleien, barranco's en op het malpais nu was het 

 dat wij voornamelijk onze planten verzamelden. 



Wat maakt de grootste aantrekkelijkheid uit van de 

 Can. Eil. voor den botanicus? Het zijn de tertiaire endemen ! 

 De flora der Can. Eil. is een zeer oude eilandenflora, 

 een minstens van af het Plioceene tijdperk ontstane, onaf- 

 gebroken behouden en ontwikkelde flora. Deze flora, in 

 Spanje en Frankrijk fossiel in 't eoceen en plioceen, is op 

 de Can. Eil. door geen ijstijd verwoest en door de talrijke 

 vulkanische catastrophen slechts gedeeltelijk vernietigd. 

 Onwaarschijnlijk is het tenminste dat ze ooit de geheele 

 flora verwoest hebben, integendeel zullen zaden door wind 

 en golfstroom en vogels op de nieuwe lava gebracht, 

 weer nieuwe vegetaties geschapen hebben. Helaas een 

 andere factor dan de steeds uitgebraakte Teide, komt de 

 endemen verjagen. Het is de mensch met zijn kuituren en 

 de deze kuituren begeleidende planten, die als indringers 

 de endemen overwoekeren. Spr. noemde daarna verschillende 

 soorten. 



Hoe de tertiaire planten op de Can. Eil gekomen zijn 

 is steeds een strijdvraag geweest. 



Engler, Schimper en Vahl leiden ze af van de 

 Europeesche tertiairflora. De meest alle vleezige vruchten 

 dezer planten zouden door de vogels overgebracht zijn. 

 C h r i s t gelooft, dat de Afrika flora, de Drago, de Euphor- 

 bia, de Succulente planten der lage regionen afkomstig 



