73 



en kleine stukjes van ongeveer 1 cm~, waar deze nieuw- 

 vormingen steeds aan de bases optreden, 



Deze stukjes blad werden gekweekt in glazen doozen op 

 vochtige turf. Aangetoond kon worden dat licht noch zwaarte- 

 kracht invloed hebben op het optreden van wortels of knoppen. 



Voor de verklaring van de polariteit nam Sachs specifieke 

 stengel- en wortelvormende stoffen aan, die aan de wond- 

 vlakte zouden worden opgehoopt. Een soortgelijke verklaring 

 vindt men bij andere onderzoekers. 



Spreekster kon echter geen ophooping van voedings- 

 stoffen, speciaal zetmeel boven de wond constateeren. 



Ook in een anatomisch verschil in de ontwikkeling van 

 het vaatbundelweefsel meent zij de verklaring niet te moeten 

 zoeken. Men moet wel aannemen dat er bestaat een 

 wondprikkel, waardoor aan de wond grenzende cellen zich 

 gaan deelen en een deeling sprikkel van het phloeem ; deze 

 laatste zou alleen aan de basale sneevlakte werkzaam zijn, 

 zooals ook uit andere onderzoekingen is gebleken. 



Hiermee verklaart men de polariteit echter niet. 



De Heer J. D. Ruys doet een korte mededeeling over : 

 het endosperm van Mouriria anomala Pulle. 



Deze West-Indische Melastomatacee vertoont behalve 

 verschillende door prof. Pul Ie beschreven bijzonderheden 

 ook een zeer sterke affiniteit van de chromosomen. Dat 

 vaderlijke en moederlijke chromosomen een sterke affiniteit 

 kunnen hebben werd het eerst aangetoond door von 

 Winiwarter in 1901. Voor planten werd dit het eerst 

 gevonden in 1905 door Strasburger bij Galtonia en 

 Funkia. Wanneer men deze affiniteit aanneemt, zou men 

 naar homologie bij de deelingen van kernen in het endos- 

 perm, groepen van telkens drie moeten vinden, daar immers 

 de kernen van het endosperm het deelingsproduct zijn 

 van de kern die ontstaan is uit de versmelting van de 

 2 ^2 poolkernen en 1 c^ pollenkern. 



Door Strasburger konden deze „drielingen" nooit 



