74 



gevonden worden, waarom hij aannam, dat de affiniteit met 

 de binding van telkens twee chromosomen verzadigd was. 

 Nêmec geeft eens terloops aan, bij Ranunculus Ficaria 

 in een deeling van een kern in het endosperm een groep 

 van drie chromosomen gevonden te hebben, maar verdere 

 opgaven in de litteratuur zijn niet bekend. 



Wel werden in de vegetatieve kernen van triploide rassen 

 „drielingen" aangetroffen, b.v. door Bell ing bij Canna. 

 Bij bovengenoemde Mouriria werden nu kernplaten in het 

 endosperm aangetroffen, waar de chromosomen werkelijk 

 in groepen van drie lagen. In een vegetatieve kernplaat 

 lagen 12 groepen van 2 chromosomen. De affiniteit was 

 hier zoo sterk, dat de chromosomen er in de kernplaat uit- 

 zagen als gemini in de kernplaat van een reductiedeeling. Bij 

 nader onderzoek bleken het echter 24 chromosomen te zijn. 

 Van deze kerndeelingen werden preparaten gedemonstreerd. 



Mej. A. Bakker demonstreert phototropische krom- 

 mingen bij kiemplantjes van Paniceae* 



Sedert de proeven van R o t h e r t (1 896) met kiemplantjes 

 van Paniceae is het algemeen bekend, dat de cotyledo slechts 

 kan percipiëeren en het hypocotyl slechts kan reageeren. 



Op grond hiervan hebben }ost en anderen geconclu- 

 deerd, dat de verschijnselen van de Paniceae in strijd zijn 

 met de lichtgroei-theorie van Blaauw. Betoogd wordt, 

 dat deze meening onjuist is : 



1. Jost zelf geeft toe, dat de prikkelgeleidingsver- 

 schijnselen bij Avena, opgevat in den zin van de moderne 

 diffusie- theorie van Paal, Brauner, Starkund Drech- 

 sel, niet meer in strijd zijn met theorie van Blaauw. 



Waarom moeten soortgelijke verschijnselen bij Paniceae 

 nu ineens wel bezwaren opleveren? 



IL Bovendien is het niet juist, dat de perceptie- en 

 reactieplaats zoo scherp gescheiden zijn. Proeven leerden 

 n.1. dat de cotyledo ook reageert en ook het hypocotyl in 

 staat is phototropische prikkels te percipiëeren. 



