bedekt met eene rij epidermiscellen, met eene 

 redelijk dikke cuticula overtogen, en onder die 

 epidermis bestaat de schors uit een zes- tot 

 tiental lagen van parenchymcellen, waaronder 

 zich eenige rijen kleine prosenchymatische, 

 nog niet volwassene, maar toch reeds eeniger- 

 mate verdikte cellen bevinden. De genoemde 

 parenchymcellen zijn nabij den omtrek ellip- 

 söidisch en vormen eene soort van collenchym; 

 de inhoud bevat, nevens fijnkorrelige stoffen, 

 eene zekere hoeveelheid chlorophyll. Deze 

 celvorm gaat naar het centrum toe aüengs 

 over in dien der meer platgedrukte paren- 

 chymcellen. Binnenwaarls van de kleine pros- 

 enchvmcellen, die zich tot den eersten bast- 

 bundel zullen ontwikkelen, bevindt zich een 

 zeer jeugdigen saprijk weefsel van kleine cel- 

 letjes, die het schorsgedeelte van het cambium 

 vormen. Deze worden naar het centrum toe 

 begrensd door het houtcambium, waaronder het 

 hout ligt, dat wij thans niet nader onderzoeken. 

 Vergelijkt men nu hiermede het beeld, het- 

 welk de dwarse doorsnede van een iets ouder 

 internodium van hetzelfde takje bij behoorlijke 

 vergrooting vertoont, dan ziet men reeds aan- 

 stonds, dat al de parenchymcellen der schors 

 aanmerkelijk grooter zijn geworden. De cel- 

 vermenigvuldiging in het schorsparenchym, die 

 in de jongste internodia veelvuldig wordt aan- 

 getroffen, en wel door celverdeeling m de 



