dochtercel zich wederom in tweeën door een 

 tusschenschot, dat ééne onderste tafel vormige, 

 en ééne bovenste grootere cel vormt. Ditzelfde 

 proces herhaalt zich nu tot twee malen toe in 

 de bovenste grootere dochtercel, zoodat uit de 

 oorspronkelijke moedercel vier of vijf dochter- 

 cellen gevormd zijn, waarvan de beide buiten- 

 sten verre weg de grootste zijn. Dez<> celver- 

 deeling is door Sanio *), welke haar onlangs 

 uitvoerig nagegaan heeft, centrifugal-reciproke 

 genoemd. 



In het overige gedeelte der schors ziet men 

 op dit tijdstip van ontwikkeling bij het paren- 

 ehymweefse! nog voortgaanden groei der cel- 

 len en hier en daar celverdeeling, doch steeds 

 door vorming van één radiaal gelegen tus- 

 schenschot, dat de cel in twee gelijke helften 

 deelt. De bundel bastcellen teekent zich nu 

 door de grooter wand verdikking en gedeeltelijk 

 ook door de physisch en scheikundig veran- 

 derde zamenstelling der wanden scherp af van 

 het parenchymweefsel. De wanden dezer bast- 

 cellen zijn namelijk sterker lichtbrekend dan 

 die van het overige weefsel. 



Het cambium eindelijk heeft zich evenzoo 

 sterk ontwikkeld. In hel schorsgedeelte ziet 

 men de cellen grooter geworden en hoewel 

 allen nog uiterst dunwandig zijn, munten som- 



*) Pringsheim's Jahrbücher. Bd. II. Heft I. S. 92. 



