19 



nen vernieuwd wordt. Het onderliggende pa- 

 renchym blijft dan tamelijk stationnair, doch 

 de bast vergroot zich aanzienlijk door vor- 

 ming van nieuwe bastbundels en daarmede af- 

 wisselend dunwandig weefsel, die uit het cam- 

 bium ontstaan en zich onder de reeds bestaande 

 plaatsen. De oudere Saftfasem en Siebröhren, 

 zoo als Hartig ze noemt, worden ondertus- 

 schen spoedig zamengedrukt en vertoonen on- 

 der het mikroskoop eene draadvormige massa, 

 wier structuur niet meer te herkennen is. 

 Men moet daarom steeds de jongst gevormde 

 bastgedeelten van Robin ia onderzoeken, wan- 

 neer men niet tot onjuiste gevolgtrekkingen 

 wil komen. Dit zal zoo aanstonds nog dui- 

 delijker worden. 



Weldra echter — en dit geschiedt bij Ro- 

 binia tamelijk spoedig, soms reeds in den twee- 

 jarigen tak en dus sneller dan bij de meeste 

 andere boomen — schijnt de krachtige stof- 

 wisseling in het schorsparenchym op te hou- 

 den. Hetzij dat de cellen hare levensrol vol- 

 eindigd hebben, hetzij dat het parenchym den 

 peripherischen groei van den stam niet meer 

 kan bijhouden, hetzij om andere redenen, de 

 celvermenigvuldiging aan de binnengrens der 

 bestaande kurklaag houdt op, en in plaats 

 daarvan ziet men in het parenchym tusschen 

 den eersten en tweeden, of tusschen den twee- 

 den en derden krans van bastbundels eene 



2* 



