«22 



is zonder inhoud, de cellen bevatten lucht en 

 zijn van een gescheurd, zoodat de genoemde 

 kurklaag slechts los zamenhanort met de eer- 

 ste bastbundels en kraakbeenachtige eellen, 

 die beiden nog goed te herkennen zijn. 



Daaronder vindt men parenchymcellen met 

 bogtig geplooide wanden, waar tusschen bruin- 

 gele draden van een ineengesmolten weefsel 

 loopen; vervolgens eene tweede bastbundelrij. 

 Onder deze weder parenchym en vervolgens 

 een zestal rijen kurkcellen. Daarna weder de 

 genoemde gele strepen, parenchym, kurkcel- 

 len, en wederom een bastbundelkrans. De- 

 zelfde opeenvolging van vormen herhaalt zich 

 14 tot 16 malen, in dezelfde orde. Alleen 

 nu eens zijn de genoemde strepen talrijker, 

 dan weder spaarzamer aanwezig: meermalen 

 schijnen zij zich ook te vertakken. Overal 

 zijn de celwanden, waar zij niet verscheurd 

 zijn, ligt geel gekleurd en vertoonen de stip- 

 pels zeer duidelijk; overal is de inhoud der 

 cellen verdwenen en zijn deze met lucht ge- 

 vuld; doch de oorspronkelijke vorm van het 

 weefsel is meerendeels goed te herkennen, 

 zelfs den loop der mergstralen kan men uit 

 den vorm der cellen terug vinden ; alles wordt 

 door chloorzinkjodkaliumjodium bruingeel ge- 

 kleurd. 



Onder deze massa, die met den algemee- 

 nen naam van korst wordt onderscheiden, en 



