45 



p odorata Mill. Dict. (ed. Martyn 1807) in 

 voce (cuni syn. A. odorata Mill. Dict. N. 3). 

 Mei deze naamgeving en synonymie is, meen 

 ik, het verschil van gevoelen over eene in- 

 landsche plantensoort tusschen ons medelid, 

 den Heer Walraven en mij uit den weg 

 geruimd. De plant, door ons heiden in ver- 

 schillende gedeelten van Zeeland waargeno- 

 men, werd door mijnen vriend Suringar en 

 mij verleden jaar in eene drooge duinsloot bij 

 Noordwijkerhout aangotroiFen. Ik werd daar- 

 door tot een herhaald en naauwkeurig onder- 

 zoek genoopt; de bestemming, u zoo even 

 medegedeeld, is het resultaat er van. De exem- 

 plaren stemmen volkomen met onze Zeeuwsche 

 overeen en ik twijfel er niet aan, of deze soort 

 op meer plaatsen in ons vaderland zal worden 

 aangetroffen. De eigenaardige geur, aan de 

 Noordwij ksche exempl. bijzonder sterk waar- 

 genomen, is, hoewel in geringe mate, ook bij 

 A. Eupatorium aanwezig (zij heeft overeen- 

 komst met de geur van Rosa rubiginosa); maar 

 wat A. procera bepaald soortelijk onderscheidt 

 (behalve grootte en habitus der plant, afwij- 

 kende vorm der schutblaadjes, bloembladeren 

 en kelkslippen), is de vruchtkelk, die niet cy- 

 lindrisch-kegelvormig is, met 10 diepe groe- 

 ven, aan den rand met haakvormig-gepunte ste- 

 keltjes, waarvan de binnenste zich tot elkander 

 neigen en de buitenste een weinig terugge- 



