95 



Engelsche plant vermeld. Als in Frankrijk 

 voorkomend vind ik haar het eerst opgegeveu 

 door Poiret *) en wel bij Quimper, eene haven 

 van Bretagne, eene standplaats derhalve, met 

 de genoemde Engelsche overeenstemmend (Zie 

 Senebiera pinnatifida De. in Encl. méth. VII 

 p. 75), terwijl Decandolle de eerste is, die 

 in zijne Flore Francaise (IV p. 703) hare 

 afkomst als Amerikaansche plant uitdrukke- 

 lijk aanduidt. Wij hebben dus meer dan waar- 

 schijnlijk te doen met eene van die planten, 

 wier zaden op de eene of andere wijze, wei- 

 ligt met ballast, uit Amerika zijn overgebragt 

 en die zich op, voor hare ontwikkeling gun- 

 stige plaatsen, hebben staande gehouden. Dit 

 gevoelen deelen de nieuwste schrijvers over 

 de Fransche Flora Grenier en Godron (Fl. 

 de France I p. 154), die, terwijl de Engelsche 

 schrijvers het stilzwijgen bewaren over die 

 herkomst, haar (zelfs aan de zuidkust van Frank- 

 rijk) voor genaturaliseerd houden. Het wordt 

 bovendien, meen ik, bevestigd door haar voor- 

 komen in Spanje en Italië. Want hoezeer 

 Werr haar langs de zuidkust van Spanje «fre- 

 «quens in ruderatis" noemt (Der Hisp. p. 



*) Eigenlijk komt zij 't eerst voor in eene Verhandeling 

 van Decandolle, in de Mem. de la Soc. d' Hist. Nat. de 

 Paris, die ik echter niet ter hand heb. 



