90 



7G) en Willkomm haar aantrof bij S. Sebas- 

 tian, eene haven van Biscayë, (Sert. Fl. Hisp. 

 p. 15), zoo blijkt toch uit de omstandigheid, 

 dat zij in Italië slechts bij Venetië en Li- 

 vorno (wederom twee zeehavens) is gevonden, 

 dat hier aan eene bewoonster van het zuide- 

 lijk littorale niet te denken valt en wettigt 

 deze het vermoeden, dat zij ook hier een ge- 

 lijken oorsprong heeft als in Frankrijk en En- 

 geland. Wat Duitschland aangaat, 't zij genoeg 

 te herinneren, dat Koen S. didyma «ohne 

 «Zweifel eingewandert" noemt. Volledigheids- 

 halve verdient nog vermelding haar voorkomen 

 op de Zweedsche Oostzee-eilanden Oeland en 

 Gothland. 



Uit het aangevoerde meen ik te mogen 

 afleiden: 



1°, dat S. didyma uit Amerika is overge- 

 bragt (even als Erigeron canadensis, Oxalis 

 slricta, Oenothera muricata en vele andere 

 planten); 



2\ dat zij, zonder strandplant te wezen, 

 in Europa in de nabijheid der zeekusten op 

 opene, ruige, onbebouwde plaatsen de voor- 

 waarden, voor hare ontwikkeling en instand- 

 houding gunstig, schijnt te vinden, en 



o°. dat zij derhalve ook voor onze Flora be- 

 hoort beschouwd te worden als planta advena 

 en wel op hare groeiplaatsen bij Amsterdam, 



