109 



Aalsmeer. Wanneer men op zoodanige wijze 

 het gebied der Flora vaststelt, zoo bestaat de 

 bodem, die vlak is, uit zilte en min of meer 

 brakke gronden klei, doch meestal veen en 

 eenige rivierklei aan de zuidelijke grenzen. 



Menigvuldige veranderingen hebben op dien 

 bodem plaats gegrepen. Veenplassen, waar- 

 onder vooral in aanmerking komt het Haar- 

 lemmermeer, zijn drooggemalen en in vrucht- 

 bare landsdouwen herschapen, spoorwegen zijn 

 aangelegd, buitenplaatsen gesloopt, dijken ver- 

 zwaard, enz. Door al deze werken is wel is 

 waar menige plant door den mensch uitge- 

 roeid, maar de bodem, die als verjongd ten 

 voorschijn kwam, werd hier en daar geschikt 

 om planten voort te brengen, die voor deze 

 Flora zeldzaam, sommigen zelfs voor ons land 

 nieuw waren. Deze echter verdwenen alras, 

 om door hoogere plan ten vormen vervangen te 

 worden. De steenen en palen, die de oevers 

 van het Haarlemmermeer beschermden, wer- 

 den tijdens de droogmaking van den bodem 

 opgeruimd, waardoor tevens het substraat ver- 

 dween, waarop zoo menige zeldzame soort 

 dezer omstreken hare woonplaats had geves- 

 tigd. Hetzelfde lot dreigt de mossen, die op 

 dergelijke plaatsen langs den oever van het 

 Legmeer worden aangetroffen. Het zand, dat 

 van duin en heide werd aangevoerd tot den 

 aanleg van spoorwegen, bevatte de kiemen 



