Itil 



»cimeatis obovatisque pinnalifidis, stipile bre- 

 »vissimo 1 centim. vix longiore, rhizomate 

 »tenui minus dense vestito 1 ' etc. Notandum 

 vero etiam, illa contextu frondis et indusii 

 forma, notis mihi in ter primarias, non va lde a 

 ty'po differre. 



Hab. Alabnma, Peters (lïcrb. Lew., Sturm 

 et pr.) 



70 a . T. diaphanum H.B.K. Nov. gen. I p. 25; 

 Kunth Syn. pi. orb. nov. I p. 89; cl', v. d. B. 

 Syn. p. 29; T. gracile Moritz Fil. Columb. 



Speciem optima m, injuste confusam et ne- 

 glectam, visis authenticis speciminibus, resti- 

 tuere licet. T. eximio proxima, a quo vero 

 distinguere suadent: frons minor rigidior, la- 

 ciniae utriusque ordinis magis divaricatae apice 

 reversae vel reflexae, lacinulae eonspicue an- 

 gustiores, rhachis anguste alata, stipes leres, 

 cellulae, praesertim apicem versus et in mar- 

 gine, majores, sori angustiores angustius alati, 

 indusium simpliciter dilatatum, etc. Notanda 

 porro, quae frondes fertiles inler et steriles, 

 quin imo frondium fertilium lacinias superiores 

 fertiles inter et inferiores steriles, cernitur ha- 

 bitus diversitas. Laciniae autem fertiles minus 

 sunt divisae, plerumque pinnatae, soris lacinia- 

 rum secundariarum locum omninooccupantibus, 

 lacinulae porro angustiores strictiores et magis 

 elongatae. 



Hab. Venezuela, Humboldt el Bonpland (II. 



