212 



silibus conicis in rostrum subulatum, fructubre- 

 vius, attenuatis. 



Stirps vulgo humilis, spithamsea vel parum 

 ultra, at sat robusta etc. 



De, door deze ontdekking thans volledige 

 reeks van inlandsche soorten, zou dus, in 

 overeenstemming met den genoemden schrij- 

 ver, zoo behooren gerangschikt en gedefinieerd 

 te worden (Prodr. p. 261): 



1016. Sparganium ramosum Huds. 



1017. » simplex Huds. 



1017«. » fliiitans Fr. (Fl. Hall. p. 



159); Summ. veget. II p. 559. Differt a prae- 

 cedente; caule humiliore, sed robusto, folio- 

 rum vaginis amplis late scariosis, lamina in 

 apicem acuminatum attenuata, spadicibus ap- 

 proximatis, mascula subsolilaria, fruetibus bre- 

 vissime stipitatis elliptico-conicis compressïs 

 (leviter obSiquc tetragonis) rostratis, rostro 

 fructum subaequante. 



1018. Sparganium minimum Fr. (S. natans 

 Recent.) Differt a praecedente: caule tenui 

 debili, foliis linearibus obtusiusculis flavescen- 

 libus in basin vaginantem aequaliter dilatatis, 

 spadicibus remotis, mascula solitaria, fructibus 

 brevissime stipitatis dvatis obtusis compressis 

 brevissime rostralis. 



1019. Sparganium natans (L.), Fr. (S.affine 

 Schivitzl. et Prodr.). Differt a praecedenti- 

 bus: caule elongato flaccido, foliis linearibus 



