2#5 



rer hoofdvlakken ligt, ziet men als grenslij- 

 nen niet de grenzen van het hoofd vlak, maar de 

 buitenste grens van de vooruitstekende plooi dei- 

 zijvlakken. De grenslijnen van het zij vlak zelf lig- 

 gen evenwijdig daaraan, iets meer naar binnen. 

 Men kan zich van de toedragt dezer zaak 

 het gemakkelijkst eene duidelijke voorstelling 

 verschaffen door de transversale doorsnede, 

 naar aanleiding van de waargenomen afmetin- 

 gen geconstrueerd, te beschouwen. Wanneer 

 men slechts in het oog houdt, door welke pun- 

 ten het grondvlak gaat, waarop de Navicula 

 rust, valt van zelf in het oog, welke lijnen 

 voor den toeschouwer, die haar van boven, 

 in loodregte rigting daarop, beziet, uiteenwij- 

 ken, welke elkander bedekken. 



Het opzettelijk doen omwentelen van de Na- 

 vicula deed de verschillende genoemde toestan- 

 den en verschijnselen op overtuigende wijze voor 

 den dag komen. Daarbij was nog o. a. duidelijk 

 zigtbaar, hoe de verdikkingsknoop in het mid- 

 den, die ongeveer de gedaante van eene plano- 

 convexe lens heeft, van ongeveer cirkelrond, 

 zoo als hij zich van boven vertoont, smal 

 elliptisch werd, wanneer de Navicula op ha- 

 ren kant omwentelde, om zich eindelijk in 

 zijne kortste doorsnede te vertoonen, wanneer 

 de cel op de bovenvlakte der plooi in even- 

 wjgt lag. Eindelijk leverde een gebroken 

 exemplaar, door den vorm van de lijn, waar 



