284 



Dan genoeg hiervan. De eer van het erkennen 

 van het wezenlijk verschillen in soort komt aan 

 von Klinggraeff toe, die de species Hypnum 

 stenodictyon noemde. Zie hierover het stukje van 

 Dr. Milde in de Botan. Zeit. van 1860, No. 11. 



Ook Schimp er in zijne Synopsis insgelijks in 

 1860, doch veel later, uitgekomen, erkent het on- 

 derscheid, verzwijgt wat Klinggraeff en Milde 

 hadden ontdekt en geeft den nieuwen naam van 

 Hypnum giganteum. 



Dit miskennen van het ^cuique suum*' heeft bij 

 S c h i m p e r meermalen plaats , zoodat het ons leed 

 doet zijne naamgeving in casu te moeten behou- 

 den. Maar den naam van stenodictyon v. KL kunnen 

 wij niet behouden; de naam was geschikt voor eene 

 variëteit in tegenstelling tot de losser van weefsel 

 zijnde //. cordifolium, doch kan niet meer dienen 

 als soortnaam in het geslacht Hypnum, waarin ver- 

 scheidene species met meer regt dien naam zou- 

 den verdienen. 



Enkel zoude nog te bezien staan wat Ne es 

 von Esenbeck bedoeld hebbe met zijn Hypnum 

 maximum (Hübener?) Mogt het dezelfde plant 

 zijn, dan zou die naam de prioriteit hebben. 



Vergeef mij deze lange uitweiding. Het is mijn 

 plan niet die bij andere soorten desgelijks te ge- 

 ven, maar ik wilde U opmerkzaam maken, hoe 

 weinig soms de opgaven te vertrouwen zijn, en 

 hoe noodig een weinig vertrouwen in gezet eigen 



DO O CD 



onderzoek is , zelfs bij dankbaar erkennen en waar- 



