288 



Javanica bij Fissidens Teysmannianus D o zy et 

 Molk. 



Parmelia aspera M a s s a 1 o n g o Mem. 53. Te regt 

 door Mas sa long o van Parm. olivacea Ach. onder- 

 scheiden. De kenmerken zijn: thallus en rand van 

 de apothecien ruw door tallooze verrueae, kleinere 

 doch breedere sporen. Voeg hierbij de tint, die 

 meer bruin dan olijf kleurig is. Waarschijnlijk be- 

 hooren specimina uit het Vereenigings Herbarium 

 hiertoe. Ten minste het is mij nog niet mogen 

 gelukken vruchtdragende P. olivacea in Nederland 

 aan te treffen. 



Spliyridium placopltyllum. Deze soort is het eerst 

 beschreven door Acharius als Baeomyces placo- 

 phyllus in zijne Methodus op pag. 323, A° 1803; 

 en afgebeeld op plaat vu, fig. 4, naar exempla- 

 ren door Wahlenberg in Lapland gevonden 

 Fries Lich. europ. reform, pag. 257, brengt haar 

 tot het geslacht Biatora. Nylander in zijne Syn. 

 Meth. weder tot Baeomyces. Het is echter buiten twij- 

 fel , dat wanneer men het geslacht Spliyridium v o n 

 Flotow voor L in na e i Lichen byssoides aanneemt, 

 ook onze soort daartoe behoort. Vrucht en sporen 

 zijn volkomen gelijk en er behoort een geoefend oog 

 toe om beide op een afstand te onderscheiden. Van 

 nabij is dit gemakkelijker, behalve door de eigenlijke 

 soortskenmerken, ook door eene standvastige nuan- 

 ce in verschil van kleur bij Sph. byssoides vergeleken 

 Beide groeijen bij ons door elkander , zonder dat 

 er tusschenvormen voorkomen; de soort schijnt 



