360 



nederzette , wachtte hem tevens de aangename taak om 

 anderen tot de bij voorkeur door hem geliefde weten- 

 schap op te leiden. Den 7 en Februari] aanvaardde hij 

 het lectoraat in de kruidkunde aan de klinische school 

 aldaar met eene rede over het verband tusschen de stu- 

 die der geneeskunde en die der natuurkundige weten- 

 schappen. Drie jaren bleef hij in die betrekking werk- 

 zaam. Daarna wachtte hem ruimer werkkring te Am- 

 sterdam, waar hij in September 1834 het buitenge- 

 wone, en eenige jaren later het gewone hoogleeraarambt 

 aanvaardde. Van toen af kon hij zich meer uitslui- 

 tend aan de beoefening der kruidkunde wijden, en hij 

 deed zulks bij voortduring en met steeds toenemen- 

 den ijver, ook nadat hij, den 27sten September 1845, 

 als opvolger van reinwardt aan de Leidsche Hooge- 

 school verbonden werd. 



De talrijke onderzoekingen , die hij , bepaaldelijk op 

 het gebied der beschrijvende kruidkunde , volbragt en 

 achtereenvolgens het licht deed zien, verwierven hem 

 een gevestigden naam onder de kruidkundigen van Eu- 

 ropa, met vele van welke hij in levendige betrekking 

 stond. Vele stukken van zijne hand vindt men in het 

 Tijdschrift voor Natuurlijke Geschiedenis 

 en Physiologie, dat hij (1834 — 1845) met den hoog- 

 leeraar j. van der hoeven uitgaf, en in het Neder- 

 landsen kruidkundig Archief, dat hij, na het 

 eindigen van genoemd tijdschrift , in vereeniging met 

 andere kruidkundigen redigeerde. Inzonderheid hield 

 hij zich bezig met den plantengroei van onze bezittin- 

 gen in de tropische gewesten. Hij bevorderde de we- 

 tenschappelijke bewerking van het materiaal, dat door 

 jrNGHiiHN, reinwardt en anderen in die streken was 



