419 



sche verspreiding aan. In Frankrijk algemeen , en 

 in geheel centraal Europa voorkomende, strekt zij 

 zich zuidelijk tot de Middellandsche zee, en oovfr- 

 lijk tot in Perzie uit. Noordelijk komt zij voor 

 in Denemarken en in Zweden, waar zij spora- 

 disch wordt. Ook wordt zij gevonden in Enge- 

 land. In de flora van onze Belgische naburen 

 wordt zij als aldaar inlandsen opgegeven; in de 

 Rijnstreek zag ik haar, voor weinige jaren, in 

 groote hoeveelheid, te Dusseldorf. Omtrent de 

 kenmerken bestaat eenig verschil tusschen de au- 

 teurs. Naar de hier gevonden exemplaren kan 

 ik in het algemeen bevestigen wat door Mer- 

 tens en Koch in hunne Flora von Deutsch- 

 land wordt opgegeven. De wortel is penvormig 

 perennerend en met de bladschubben van vroe- 

 ger jaren bedekt. De meeldraden zijn alle tien 

 vruchtbaar, alleenlijk vallen de antherae van de 

 vijf buitenste meeldraden, die bij het openen der 

 bloem achterwaarts nedergebogen zijn , spoedig 

 af. De kleur der bloemen herinnert het meest 

 aan Geranium pusillum , waar de soort ook in hare 

 kenmerken 't meest nabijkomt. Zij onderscheidt 

 zich daarvan echter op den eersten oogopslag 

 door de grootere bloemen (tweemalen grooter 

 dan de kelk), verder door de tot bijna in het 

 midden ingesneden bloembladen, met vijf donkere 

 aderen, de haartjes die ter weerszijden van den 

 nagel der bloembladen een digt baardje vormen . 

 de veel langere beharing aan den stengel en 



