453 



weest. Lejolis noemde Gn. marg. genaturaliseerd te 

 Cherburg (Ann. Sc. nat. 3e éd , VII, 228.) 



Uit dit alles leidt Alph. de Candolle (G. Bot. II. 

 729), aan wien wij deze bijzonderheden grootendeels 

 ontleenen, af: 



1. dat Gn. marg. , kort na de ontdekking van Z. Ame- 

 rica, naar Engelsche tuinen , en van daar u aar het vaste 

 land is overgebracht; 



2. dat zij in 't begin der 17e eeuw zich op sommige 

 plaatsen van Engeland genaturaliseerd heeft , vooral in 

 't zuiden van Wales , na uit tuinen en kerkhoven ont- 

 vlucht te zijn; 



3. dat zij op het vaste land de grenzen eener pi. 

 advena , d. i. van eene zoodanige , die voor korten duur 

 hier en elders eens opslaat, niet overschreden heeft. 



De Candolle meent, dat Gn. marg. zich in Cher- 

 burg, welks klimaat met dat van Engeland overeen- 

 stemt , zal kunnen staande houden. 



3. Galinsoga parviflora Cav. (Cav. ie. 3 p. 41 t. 

 281, de Candolle Prodromus V p. 677, K och Synop- 

 sis p. 309), eene eenjarige composita uit Z. America, 

 werd door den Heer Bondam bij Harderwijk, op aard- 

 appelland , reeds verscheidene jaren achtereen in talrijke 

 exemplaren gevonden. Er bestaat diensvolgens geene 

 reden om haar niet als lid onzer Flora op te nemen. 

 Ook Koch vermeldt, dat de plant in Noord-Duitschland 

 zich sterk op bouwland vermenigvuldigt, en daar soms 

 lastig wordt. 



A. P. de Candolle noemt in den Prodromus als 

 oorspronkelijke groeiplaatsen van Galinsoga parviflora: 

 Peru, Chili (op de hoogte van Coquimbo), Nieuw Gra- 

 nada en Mexico — d. i. dus eene landstreek , die 60 ° 



