372 



Atriplex littorale L. 



Ru pp ia rostellata Koch . 



Van de Xerophyten verdwenen er eveneens drie en wel : 



Sagina procumbens L. 

 „ s t r i c t a Fr. 



Corynephorus canescens PB. 



Daar geen dezer drie in 't bezit is van ver kruipende 

 wortelstokken of bovenaardsche stengels is het zeer wel 

 mogelijk, dat ze behalve van het zeewater te veel van het 

 stuifzand hebben te lijden gehad. 



Dat de Mesophyten het minst geschikt moesten zijn, om 

 het hoofd te bieden aan het stuivende zand en de gevolgen 

 daarvan is te begrijpen, en zoo is het dan ook duidelijk, dat 

 zij het grootste offer gebracht hebben, hun getal bedraagt 

 niet minder dan 18. 



Door het binnenwaarts stuivende zand werden poelen, grep- 

 pels, enz. telkens weer ondieper en zoo zagen dus de vocht- 

 lievende planten haar terrein steeds inkrimpen. Onder die 18 

 verdwenen Mesophyten zijn dan ook niet minder dan 12 d. i. 

 dus 66% hygrophyten n.1. : 



Salix repens L. 



Sanunculns repens L. 



Cardamine pratensis L. 



Epilobium hirsutum L. 



Hydrocotyle vulgaris L. 



G a 1 i u m palustre L. 



Myosotis caespitosa L. 



Mentha arvensis L. 



Lycopus europaeus L. 



Heleocharis palustre B. Br. 



Alopecurus g e n i c u 1 a t u s L. 



Calamagrostis epigeios Roth . 



De hydrophile Halophy ten, Ruppia rostellata Koch, 

 zal haar ondergang wel in de eerste plaats aan dezelfde oor- 

 zaak als de voorgaanden te wijten hebbem 



