66 



slechts van de vorming van een papil. De eerste, die zich heeft 

 uitgesproken voor de vorming van een eigen wand was 

 R a u w e n h o f f, die dit bij de Gr 1 e i c h e n i a c e ë e n op- 

 merkte en denzelfden ontwikkelingsgang aannam bij andere 

 Cryptogamensporen ; deze zienswijze werd gedeeld door S a- 

 debeck, (roebel en Campbell, die evenwel omtrent 

 dit verschijnsel geen van drieën onderzoekingen deden. Door 

 een man van gezag als L e i t g e b werd de meening van 

 Rauwenhoff bestreden. De Heer Jonkman nu meent 

 uit zijne onderzoekingen te mogen afleiden dat het ver- 

 schil dezer waarnemingen voor een deel berust op de wijze, 

 waarop men zijn materiaal kiest. Laat men de sporen binnen 

 glad papier vrij komen, dan verkrijgt men volkomen rijp mate- 

 riaal met een vrij dikken wand als endosporium. Onder gunstige 

 omstandigheden geplaatst, kiemen de sporen na korter of langer 

 tijd. De inhoud ondergaat belangrijke veranderingen, terwijl 

 men op de grens van den oorspronkelijken wand een nieuwen 

 cellulosewand ziet ontstaan, die onder de noodige voorzorgen 

 door de gebruikelijke reagentiën kan aangetoond worden. Zelfs 

 zonder deze laatste is bij scherpe instelling deze nieuwe wand 

 reeds te zien ; beter echter na aanwending van Schultze's 

 reagens of jodium met zwavelzuur. Somtijds is deze wand ook 

 bij doorsneden te zien en gelukt het een hoogst enkele maal 

 dien wand vrij te prepareeren. Spreker vond dezen wand bij 

 Angiopteris, Marattia, O'smunda en Gleichenia. 

 Zijn mededeeling wenschte hij als een voorloopige beschouwd 

 te zien, daar hij nu bezig is deze kiemingstoestanden bij de 

 Polypodiaceeën en andere Varenfamiliën na te gaan. 

 Het komt hem waarschijnlijk voor, dat de vorming van een 

 nieuwen cellulosewand ook bij de kieming van andere vaat- 

 kryptogamen plaats vindt. Waarom andere onderzoekers een 

 ander gevoelen waren toegedaan, kan ook voor een deel hieruit 

 verklaard worden, dat zij wellicht, evenals spreker aanvan- 

 kelijk gewoon was te doen, de verzamelde sporen in een 

 vochtige omgeving brachten, waardoor deze reeds kiemden 



