. 90 



of I. divaricata Tausch, en als I. divaricata nam Wi rtgen haar 

 daarop in een 2 en „Nacktrag" tot het voornoemde overzicht, 

 in „Flora" 1837, op; hetzelfde deed Koch in de eerste editie 

 van zijne „Synopsis", 1838. Ook Bach helt, aan het eind van 

 zijne beschrijving, tot die meening over, naar aanleiding van 

 een takje I. divaricata uit Kraan. Nu werd echter in denzelfden 

 tijd, in „Linnaea" de opmerking gemaakt, dat I. intermedia 

 Guers. en I. divaricata Tausch waarschijnlijk dezelfde plant 

 waren, en Koch meende (in een brief aan Bach) hiervan eene 

 bevestiging te vinden in de overeenkomst van de Boppardsche 

 Iberis met DeCandolle's beschrijving van I. intermedia Guers. 

 Bach geeft dien brief weer in „Flora" 1839, doch merkt aan 

 het eind er van op, dat de hauwtjes op die overeenstemming 

 een uitzondering maken. Wirtgen was het echter blijkbaar 

 meer met Koch eens, en plaatste B a c h 's plant onder I. interme- 

 dia Guers., zoowel in zijne „Flora des Regierungbezirks Coblenz" 

 van 18-41, als in zijn „Prodromus der Flora der preussischen 

 Rkeinlande" van 1842. Ondertusschen vatte Bern hard het 

 onderzoek nog eens op, en verklaarde naar aanleiding daarvan 

 in de „Allgemeine Gartenzeitung" van 1841, p. 283, 289, dat 

 de Iberis van Boppard werkelijk niets anders dan I. intermedia 

 Guers. was, en dat de beschrijvingen van de vruchten der 

 laatstgenoemde, waarbij deze verschil met de Boppardsche 

 plant aanwezen (b.v. die van De Candolle in zijne „Flore 

 francaise" en zijn „Systema naturale", zie hieronder) op mis- 

 verstand moesten berusten ; deze meening steunde hij op een 

 eigen exemplaar van Rouen. Tevens sprak hij het vermoeden 

 uit, dat 1. divaricata Tausch en 1. Durandii Lor. et Dur. 

 dezelfde plant waren, welk vermoeden hij in de „Allgemeine 

 Thüringsche Gartenzeitung" van 20 Jan. 18-44: bevestigt; nu 

 komt hij tevens tot het resultaat dat I. divaricata Tausch -f- 

 I. Durandii Lor. et Dur. + I. intermedia Guers. (in den in 

 1841 bepaalden omvang) éene soort vormen. 



Koch heeft dit oordeel gevolgd in de 2 e editie (1843— 45) 

 van zijne synopsis (en ook nog in de laatste), en wij zullen 



