562 



ganger van Suringar, mij des te minder aan die plichts- 

 betrachting meende te mogen onttrekken. 



En dan past het, Mijne Heeren!, hier allereerst hem te ge- 

 denken, die wij zoo onverwacht verloren, en wiens levenslus- 

 tiglieid op de laatstgehouden jaarvergadering te Zutphen, ons 

 stellig had doen hopen, hem ook nu weder in ons midden te 

 zien. 



Het heeft niet zoo mogen wezen. S u r i n g a r is van ons 

 heengegaan, en het diep weemoedig »In Memoriam" door 

 onzen Conservator, den Heer V u ij c k, aan den inhoud van 

 de onlangs aan u allen toegezonden aflevering van ons Archief 

 toegevoegd, heeft ons een blik doen slaan in velerlei, waar- 

 van de verder verwijderden van het terrein van Suringar's 

 werkzaamheid geen het minste vermoeden hadden, maar dat 

 de meer intiemen zijner omgeving de toekomst met zorg te 

 gemoet deed zien. 



Nu de slag gevallen is , past het , hier te herhalen , wat in 

 het zooeven genoemde »In Memoriam" breedvoerig betoogd 

 werd, dat Suringar het praesidium der Vereeniging met 

 voorliefde vervulde ; tijd noch moeite ontzag om de hem in 

 die betrekking opgelegde plichten te vervullen; steeds alle 

 pogingen in het werk stelde om het aanzien der Vereeniging 

 te handhaven of te verhoogen, en den vriendschappelijken 

 omgang met elk onzer in het bijzonder op hoogen prijs stelde, 

 en nu eens op deze, dan weder op gene wijze trachtte aan te 

 wakkeren. Wij gevoelen het allen, dat wij in Suringar een 

 voor zijne taak berekenden Voorzitter verloren hebben. 



In de rij onzer Voorzitters was Suringar de Vierde. 

 Nadat onze Vereeniging in 1845 was opgericht, werd Dr. R. 

 B. van den Bosch te Goes, die trouwens den oproepings- 

 brief in de Haarlemsche Courant van 20 Juli 1845 ondertee- 

 kend had , waarin alle Nederlandsche kruidkundigen , die in 

 de studie der Flora van hun vaderland belang stelden en haar 

 wenschten te bevorderen , tot eene samenkomst in het Hotel 

 du Lion d'Or te Leiden werden saamgeroepen, tot haren eer- 



