589 



Stengels, lang, recht of neerliggend, van onder af ver uit- 

 staande, bochtig vertakt, niet de takken, bladen en bloeistengels 

 afstaand lang- ruwharig ; steunblaadjes witvliezig, behaard, lang, 

 aan de basis de bladsteel omvattend; hun vrije gedeelte breed- 

 driehoekig, lancet-priemvormig toegespitst, borstelig gewimperd, 

 bij de oinwindselbladen zeer verbreed. Bladen drietallig, de on- 

 derste tamelijk langgesteeld, de bovenste overstaande, zittend; 

 blaadjes der onderste bladen klein, omgekeerd hartvormig, die 

 van de volgende grooter, lang omgekeerd ei-wigvormig of ei- 

 langwerpig of lang elliptisch, stomp of licht uitgerand met 

 zeer kort spitsje; aan den top onduidelijk getand of gaafrandig; 

 hoofdjes alleenstaand, eindstandig, tamelijk groot, ei-kogelvor- 

 mig, door de steunblaadjes der omwindselbladen gedragen, 

 zeer ruwharig; bloemen zittend, opgericht; kelk klokvormig, 

 10-nervig, dicht behaard, de tanden aan de basis 3-nervig, lijn- 

 borstelvormig, dicht vedervormig gewimperd, van ongelijke 

 lengte, vele malen langer dan de kelkbuis en meestal boven 

 de geopende bloemkroon uitstekend ; keel niet door de behaarde 

 schubben gesloten; bloemkroon eerst witachtig, bij den bloei 

 roze-rood; peultje vliezig, met een deksel openspringend, bijna 

 uit de kelkbuis uitstekend, 2-zadig. Een of tweejarige plant. 



Potentilla opa ca L. 



De naam P. ver n a is reeds in het eigen herbarium van 

 Linnaeus een verzamelwoord, die voorkomt in zijn Species 

 Plantarum Ed. 1. p. 494 (1753) met de opgave: »In Europae 

 pascuis siccis frigidioiïbus" van welke Linnaeus zelf later 

 in Flora Öuecica Ed. II. (1755) en in Spec. PI. Ed. II. p. 

 713 (1762) Potentilla aurea en P. o pa ca afgrensde. 

 Op de echte Linneaansche P. v e r n a, die voorkomt in de 

 Skandinavische gebergten en op de Schiefergebergten der 

 centrale Alpen wederkeert, past de beschrijving, die ik evenals 

 de meeste bizonderheden aan Kern er 's »Flora exsiccata 

 austro- hungarica" ontleen: 



P. rhizomate magno e stipulis residuis nigro vel fusco, caule 



Xed. Kruidk. Archief. 3e Serie. I. 4e Stuk. 1" 



