592 



Noord- en Oostzee. De vindplaats bij Ter-Apel sluit zich hierbij 

 derhalve goed aan. 



Rosa ar ven sis Huds. (17G2), waarvoor men volgens 

 Ga rek e beter den naam Rosa repens Scopoli (17G0) 

 zoude gebruiken, heeft gelijkvormige stekels, die stevig en 

 sikkelvormig zijn. De stijlen zijn vergroeid, tot een zuil van 

 gelijke lengte als de meeldraden. De volledige beschrijving 

 luidt als volgt: 



Takken verlengd, zweepvormig nederliggend ; blaadjes rond- 

 elliptisch, grof gezaagd van onderen niet glanzig ; bloemstelen 

 zeer lang, kelktanden onverdeeld of zwak vindeelig, afvallend 

 van de rechtopstaande, bijna kogelvormige vrucht. Kelkbuis 

 kaal, bloemen wit, reukeloos. 



Zij komt veel voor tegelijk met Rosa canina in heggen en 

 in ruigten in West- en Centraal-Europa en bijna even algemeen, 

 maar niet zoover noordelijk. In Engeland en Ierland over- 

 vloedig, zeldzamer in Schotland; in Duitschland verspreid 

 voorkomende en ook hier in het zuiden overvloediger. 



Artemisia annua L. 



Deze plant behoort met Artemisia T o u r n e f o r- 

 t i a n a Rchb. als eenjarige soort tot de sectie Absinthium, ge- 

 kenmerkt door een behaard receptaculum en ongelijkslachtige 

 hoofdjes waarvan de straalbloemen vrouwelijk, de schijf bloemen 

 tweeslachtig, maar allen vruchtbaar zijn. 



De soort kenmerkt zich voorts door den gladden opgerichten, 

 gevoorden stengel, die eindigt in een samengestelde wijd 

 vertakte groote pluim. Wortelbladen lang gesteeld, in omtrek 

 driehoekig- eivormig, tweemaal vinvormig ingesneden, eerste 

 segmenten gesteeld, de segmenten van de tweede orde lang- 

 werpig, vinvormig verdeeld in scherp getande slippen ; hoofdas 

 niet getand ; bloeibladen zittend en kleiner, met lijnvormige 

 slippen ; hoofdjes klein, bolvorming, met knikkende bloemstelen, 

 de buitenste schubben van het onbehaarde omwindsel weinig 



