GOU 



Immers door de schuin opgerichte, niet teruggebogen urntjes 

 van C. flava onderscheiden, doet zij door haar habitus 

 daaraan eenigszins denken. Door hare kenmerken komt zij 

 in ('>éne groep met C. d i s t a n s, C. Hornschuchiana, 

 C. punctata en C. laevigata, van welke de twee laatst- 

 genoemde nog niet in ons vaderland gevonden zijn. 



Van C. Hornschuchiana en C. d i s t a n s onder- 

 scheidt onze plant zich reeds op het eerste gezicht door de 

 zeer lange, ver boven den top van het o* aartje uitstekende terug- 

 geslagen bladachtige schutbladen en overigens doordien de twee 

 of drie bovenste $ aartjes opeengehoopt vlak onder het d* 

 geplaatst zijn, terwijl de urntjes die aan weerszijden gelijk- 

 matig gewelfd zijn, zeer sterk generfd zijn. De snavel is 

 bovendien veel korter en wijkt af zoowel van dien van C. 

 Hornschuchiana als van dien van C. d i s t a n s, door- 

 dien de tanden zoowel binnen als buiten ongetand zijn. 



Carex paradoxa W. Een plant der venen, is onder 

 onze inlandsche Carices gemakkelijk te verwarren met C. 

 paniculata L. eener- en C. teretiuscula Good. an- 

 derzijds. 



Inderdaad zijn deze 3 soorten zoo na aan elkaar verwant 

 dat zij slechts door nauwkeurige vergelijking der kenmerken 

 te scheiden zijn, wanneer men niet met typische exemplaren 

 te doen heeft. 



Met C. paniculata heeft zij de zodevormende groeiwijze 

 gemeen, doch onderscheidt zich ervan door smaller bladeren 

 (tot 3 ui.m.), minder witberande kafjes en vooral doordien de 

 bladlooze scheeden aan den stengelvoet niet als bij C. p a n i- 

 c u 1 a t a bruingeel, glanzend en gaaf, doch donker, mat en in 

 vezels uiteenvallend zijn. Bovendien zijn de urntjes aan de 

 binnenzijde meer gewelfd (soms even sterk als aan de buiten- 

 zijde), dof, donkerder en aan weerszijden duidelijk generfd, 

 terwijl de rand van den snavel bij C. p a n i c u 1 a t a sterker ont- 

 wikkeld en de snavel zelf wat langer is. Daardoor zijn de 



