III 



teit ingeschreven, waar hij zich met ijver op de studie 

 toelegde. Zijn vader echter had een practische blik op 

 het leven en daar in dien tijd nog minder dan tegenwoordig 

 met botanie een levensonderhoud te vinden was, spoorde 

 deze hem aan behalve botanie ook eenig ander vak te 

 bestudeeren en zoo legde hij zich bovendien toe op de 

 studie der Wiskunde, opdat hij later door het geven van 

 onderwijs in dit vak een middel van bestaan zou kunnen 

 vinden. Hij werd nu leerling van Prof. W. H. de Vriese, 

 doch het onderwijs van dien geleerde was hem te dor. 

 Ik hoor hem nog vertellen, hoe hij slechts van tijd tot 

 tijd het college van de Vriese, dat 's morgens om 8 uur 

 gegeven werd, bezocht en dat hij hem dan nog vaak aan 

 dezelfde plantenfamilie bezig vond, waarom hij het met 

 de Vriese op een accoordje gooide en niet meer verscheen. 



Toch studeerde Suringar met lust in zijn zoo geliefd 

 vak, getuige daarvan de beantwoording eener door de 

 faculteit uitgeschreven prijsvraag over de inlandsche Algen, 

 die met goud bekroond werd en later de grondstof vormde 

 voor zijn academisch proefschrift, waarop hij mag na 

 cum lande gepromoveerd werd. 



Zijn wiskundige studiën, waarvan men in zijn werk 

 over de „Sarei n e" nog de sporen aantreft, brachten hem 

 als 't ware van zelf tot het onderzoek met het microscoop, 

 dat in dien tijd nog op verre na niet die volmaking had 

 bereikt als tegenwoordig; bovendien door hooge kosten 

 niet onder ieders bereik viel. 



Een tijd lang werkte hij onder Prof. Hart ing, te Utrecht, 



