in 1851 gaarne aansloot aan de toen nog jeugdige bota- 

 nische Vereeniging, waar mannen als van den Bosch, 

 van der San de Lacoste, Dozy en Molken boer 

 en zoovele anderen zich vereenigd hadden om in het 

 bizonder onze inlandsche flora te onderzoeken? 



Suringar nam yverig deel aan de werkzaamheden der 

 Vereeniging; geen vergadering was er waaraan hij niet 

 deelnam: bij de excursies ontbrak bij nooit, ook dan wan- 

 neer de deelnemers tot slechts zeer enkele beperkt bleven. 

 Verschillende streken van ons vaderland bezocht hij en 

 deelde de resultaten van zijne onderzoekingen mede. Wien 

 kon men beter kiezen tot Conservator, dan juist S u r i n gar. 

 Langen tijd heeft hij die betrekking bekleed en heeft in 

 dien tijd geijverd voor het s tamherbarium. Hij heeft die 

 betrekking slechts neergelegd, om tot hoogere waardig- 

 heid te klimmen, om als Voorzitter onzer Vereeniging op 

 te treden. Doch reeds vroeger stond hij tot onze Vereeni- 

 ging in betrekking. Nadat van de eerste redacteurs van 

 het Nederlandsch Kruidkundig Archief de medeoprichters 

 der Vereeniging, Dr. F. Dozy en Dr. J. H. Molkenboe r, 

 door den dood waren weggenomen, verzocht Prof. de 

 V r i e s e , de Heeren Knuttel en S u r i n gar om deel uit 

 te maken van de redactie. De Heer Knuttel moest zich 

 weldra, wegens verandering van werkkring, van deze taak 

 terugtrekken ; Prof. de V r i e s e stierf kort daarop zoodat 

 Suringar de eenig overgebleven redacteur was. Hij stelde 

 zich in verbinding met den Hoogleeraar C o p te Deventer, 

 waarna zij samen het tijdschrift redigeerden, totdat ook 



