VI 



deze laatste zich door ziekte genoodzaakt zag te bedanken. 

 Eindelijk werd het Archief het officieele orgaan der inmid- 

 dels gewijzigde Botanische Vereeniging en traden naast 

 Suringar als redacteuren op de Heeren Oudemans 

 en A b e 1 e v e n , uitmakende het bestuur der Vereeniging. 



S ur in g a r's werkzaamheden voor de Vereeniging behoef 

 ik niet nader te schetsen, elke aflevering van dit Archief 

 geeft daarvan herhaaldelijk en overtuigend de bewijzen. 

 Sinds 1881 was hij onze Voorzitter en als zoodanig herin- 

 neren wij hem ons allen. Nog pas werd hij tot die waar- 

 digheid herbenoemd en ofschoon hij zelf wel eens gezegd 

 had voor jeugdiger krachten te willen plaats maken, er 

 was niemand die er maar een oogenblik over gedacht heeft 

 hem uit het Bestuur der Vereeniging te willen missen. 



Nu moeten wij hem missen, nu moet zijn plaats wel 

 vervuld worden door een ander, maar wie dit ook zal zijn, 

 zal hij beter dien zetel innemen, zal hij een humaner 

 leider der vergaderingen zijn, zal hij zoo de algemeene 

 sympathie verkrijgen als Suringar deze genoot? 



De Nederlandsche Botanische Vereeniging heeft in Su- 

 r i n g a r's leven steeds en onafgebroken een groote rol ver- 

 vuld. Voor haar werkte hij, wanneer de officieele plichten 

 hem rust lieten; een groot deel der zomer vacanties offerde 

 hij op, om de ingekomen planten na te zien en zijn ver- 

 slag voor de vergadering in orde te brengen. Op de ver- 

 gadering zelf gevoelde hij zich thuis, was vroolijk en wel- 

 gemoed, was immer blijde zijn oudere en jongere vrienden 



