8 



maar vond toch zooveel ijver en nauwgezetheid bij 

 zijn jeugdigen bezoeker, dat hij hem toestond bij hem 

 terug te komen, zoo dikwijls hij dat wenschte. 



De jonge Abeieven moest ook apotheker worden. 

 Ik geloof dat dit niet geheel en al overeenkwam met 

 de wenschen van den zoon, doch het moest en dus 

 geschiedde het. Het schijnt dat het karakter niet wel 

 strookte met dat van zijn familieleden en het hem hierom 

 zeer begeerlijk voorkwam dat hij op een kostschool 

 geplaatst werd. Hier echter was het hem ook verre 

 van aangenaam, doch naar hij zelf vaak verhaalde, 

 verzette zich zijn koppigheid om daarover ooit een 

 klacht te uiten. 



Later zien wij hem weer in de apotheek van zijn 

 vader alle graden van het apothekersbedrijf doorloopen, 

 totdat hij eindelijk zelf het radicaal van apotheker 

 verwierf. 



Het moge zijn dat geen innerlijke roeping hem apo- 

 theker heeft doen worden, zeker is het dat hij eenmaal 

 dien weg ingeslagen, dezen ook met ijver en nauw- 

 gezetheid is blijven betreden. Niet alleen zijn uiterlijk 

 was in overeenstemming met zijn beroep, want des- 

 tijds scheen het onbehoorlijk of onvoegzaam te zijn 

 voor een apotheker om het gelaat met iets anders als 

 bakkebaarden te tooien, ook innerlijk was hij met 

 hart en ziel bij zijn bedrijf. Wie onzer herinnert zich 



