13 



ristiek niet onbekend, uit welk huwelijk hem een zoon 

 en een dochter werden geboren. Tevens mag ik niet 

 onvermeld laten dat de beide professoren Molengraaff 

 hunne opvoeding ten zijnen huize hebben ontvangen 

 en dat het iemand als Abele ven des te meer moest spijten 

 dat, waar het reeds vroeg duidelijk was, dat hij aan 

 zijne beide pupillen plezier zou beleven, dat met zijn 

 eigen zoon geenszins het geval zou zijn. Ofschoon hij 

 nimmer dit punt aanroerde, moet het den ijverigen 

 man een groot verdriet zijn geweest dat de carrière 

 van zijn eigen zoon minder goed slaagde. Nadat zijne 

 echtgenoote hem ontvallen was, bleef hij alleen over 

 en v/ist, terwijl de zorgen voor de huishouding aan 

 een gezelschapsdame waren toevertrouwd, zijne laatste 

 levensjaren, waarschijnlijk met een bescheiden inkomen, 

 op te vroolijken met zijn liefhebberijen. Want stond 

 misschien ook de Botanische Yereeniging hem het 

 naast aan het hart, ook de Tuinbouw bleef zich in 

 zijne belangstelling verheugen, maar ook de stad zijner 

 inwoning. Hij was Mjmegenaar van afkomst en ge- 

 boorte; hij heeft de opkomst zijner geboortestad mee- 

 gemaakt, maar bovenal bleef hij gehecht aan het 

 oude en zoo kan het ons niet verwonderen dat hij 

 een deel zijner werkkracht ook schonk aan het Oud- 

 heidkundig museum. 



Bij al de lotswisselingen, die gedurende een tachtig- 



