27 



Ik heb de door mij gedroogde exemplaren daar op onder- 

 zocht en bevonden, dat zij tot het aestivale type behooren, 

 wat met den tijd van inzameling overeenstemt. Toch trof 

 ik bij verscheidenene exemplaren één enkel paar intercalaire 

 bladen aan. 



Verder wensch ik er nog op te wijzen, dat de onderste 

 bracteën zich van de stengelbladen meestal alleen onderschei- 

 den door een verbreeden, eenigszins hartvormigen voet en 

 dat eerst de daarop volgende bracteën de groote tanden heb- 

 ben, die meestal voor R. maior kenmerkend zijn. In de 

 wijze waarop de bracteën getand zijn, heb ik echter geen 

 standvastig verschil kunnen vaststellen tusschen de exem- 

 plaren van Rh. maior en Rh. minor. Onder de eersten 

 komen er voor, waarbij die tanden vrij kort zijn, terwijl ik 

 er onder de laatsten aantrof, die minstens even sterk ge- 

 tand zijn als de middelmatigen bij Rh. maior. Ter onder- 

 scheiding van deze twee soorten levert deze eigenschap der 

 bracteën dus geen kenmerk. Ten bewijze daarvoor heb ik 

 van beide soorten eenige bladen en bracteën afgebeeld. 



Fig. 1 blad, fig. 2 — o bracteën, naar planten behoorende 

 tot Rh. maior (No. 184-200 van Tabellarisch Overzicht), 

 30—50 C.M. hoog, afkomstig van middelmatig vochtige wei- 

 landen. 



Fig. 6 — 8 bracteën, naar planten behoorende tot Rh. 

 maior (No. 271-290), 30—50 c.M. hoog, afkomstig van 

 zandig bouwland. 



Fig. 9 en 10 bladen, fig. 11—13 bracteën, naar planten 

 behoorende tot Rh. minor (216—236), 20-25 c.M. hoog, 

 afkomstig van een verharden toegangsweg tot lage wei- 

 landen. 



Fig. 14-16 bracteën, naar planten behoorende tot Rh. 

 minor (237 - 250), 30 - 40 cM. hoog, afkomstig van dezelfde 

 groeiplaats als de laatstvoorgaanden. 



De bracteën zijn in de volgorde afgebeeld van den voet 

 der inflorescentie naar den top en geven dus den geleidelij- 



