38 



bracht de soort tot Landolphia. Schumann daarentegen 

 beweerde dat wanneer het werkelijk een Landolphia ware, 

 zij ingevoerd moest zijn; door Pierre werd betoogd dat 

 het geen Landolphia kon zijn. 



Merkwaardigerwijze werd bij de Coppemane-expeditie de 

 plant teruggevonden; in 1903 door den Heer Pul Ie zelf, 

 terwijl hij voor enkele dagen op nieuw een exemplaar toe- 

 gezonden kreeg. Het bleek hem werkelijk een echte Lan- 

 dolphia te zijn. Spr. bespreekt de beide afdeelingen der J.j9o- 

 cyneeën en toont aan dat Pacouria door de éénhokkigheid 

 van het vruchtbeginsel, de klimmende bloeiwijze en door 

 den vorm van de vrucht en de zaden, die helaas verloren 

 waren gegaan, werkelijk een Landolphia is. Eigenlijk zou 

 Landolphia dus Pacouria moeten heeten; hij wijst verder 

 op de moeielijkheden der Synonymie en zou met de Ber- 

 lijnsche School willen meegaan door de meest gebruikelijke 

 naam te behouden en dus het geslacht Pacouria te laten 

 vervallen. Of Pacouria practisch voordeel zal kunnen ople- 

 veren, zal het best in Paramaribo kunnen onderzocht worden. 



Dr. Lotsy vraagt of de vindplaatsen ook van dien aard 

 zijn dat invoering waarschijnlijk is, waarop de Heer Pul Ie 

 antwoordt dat de plant op volkomen onbekende en onbe- 

 treden plaatsen gevonden werd, zoodat invoering buiten- 

 gesloten is. 



De Voorzitter bedankt de verschillende sprekers en ook 

 Prof. Verschaffelt voor zijn gastvrijheid, terwijl in 

 rondvraag gebracht of voor de volgende vergadering in 

 Februari of Maart zich reeds sprekers wilden aanmelden, 

 Dr. Lotsy daartoe bereid was, terwijl Dr. S ij p k e n s 

 alsdan een noot van Juglans regia zal demonstreeren en 

 Dr. Weevers insgelijks Lianen van Tjibodas. Niets meer 

 aan de orde zijnde, sluit de Voorzitter de vergadering, die 

 werd bijgewoond door de dames Hingst, Tammes en 

 W e s t e r d ij k en de Heeren Bolding h, Brumund, 

 Burck, Cramer, vanderElst, B. de la Faille, 



