56 



Vandaar dat iedere wijziging dier uitwendige omstandig- 

 heden, die niet door de plooibaarheid eener daarmede in 

 evenwicht zijnde soort kan worden opgeheven, tot den onder- 

 gang der soort moet leiden. 



Nu weten wij, dat die plooibaarheid bij verschillende soorten 

 verschillend groot is. In het algemeen echter zijn hare 

 grenzen vrij enge en vooral dan, wanneer de wijziging der 

 uitwendige omstandigheden snel plaats heeft. 



Wijziging der uitwendige omstandigheden heeft in de 

 natuur voortdurend plaats, maar in de allergrootste meerder- 

 heid der gevallen uiterst geleidelijk. 



Dientengevolge kunnen de meeste soorten of zich plooien 

 naar die wijzigingen of zij hebben tijd op een ander gebied 

 de geschikte levensvoorwaarden op te zoeken. 



Onze kennis van dergelijke processen, die zich toch voort- 

 durend onder onze oogen afspelen is nog uiterst gering en 

 eischt dringend eene nadere studie. 



Wel echter kennen wij tal van voorbeelden van dergelijk 

 plooien en verhuizen der soort. 



Van het eerste proces geven ons de „aanpassingen" wier 

 aantal oneindig grooter is dan dat der soorten, voorbeelden 

 te over en wat het laatste betreft hebben wij in de planten- 

 geographie eveneens de voorbeelden voor het grijpen. Maar 

 ook in onze flora kunnen wij dit proces gemakkelijk genoeg 

 waarnemen, al is het dan ook nog weinig bestudeerd. 



Een der meest sprekende voorbeelden van zoodanige ver- 

 huizing der soorten biedt ons de bosch-kalkflora onzer Zuid- 

 Limburgsche heuvels aan. De uitspoeling van de kalk en 

 daarmede van andere voedingszouten door het regenwater 

 heeft daar een voortdurende verarming aan die zouten ten- 

 gevolge, die begint aan den top der heuvels en geleidelijk 

 naar den voet voortschrijdt. 



Vandaar dat in Zuid-Limburg de bosch-kalkflora een gor- 

 del om de heuvels vormt, een gordel waarvan de ligging en 

 breedte bepaald worden door plaatselijke omstandigheden en 



