60 



aanneemt, ongetwijfeld zijn er in ieder gecultiveerd land en 

 des te meer in een intensief gecultiveerd land als het onze, 

 tal van planten, die in dat stadium verkeeren, aan te wijzen. 



En nu treedt het sterk progressieve karakter der flora- 

 verarming tengevolge van cultuur in het volle licht. Waar 

 immers eerst eene groote uitbreiding der cultuur slechts 

 eene betrekkelijk weinig beteekenende verarming in het 

 aantal individuen te weeg bracht, daar dreigt nu iedere 

 verdere ontginning met het vernietigen van eene soort en 

 het scheppen van nieuwe relikten. Bedenkt men daarbij nu 

 nog, dat iedere terreineigenaardigheid, die het aanzijn heeft 

 gegeven aan plantensoorten, die zich naar die eigenaardigheid 

 geplooid hebben, bijna altijd bewoond wordt door ettelijke 

 gespecialiseerde soorten, dan gelooven wij aangetoond te 

 hebben dat in ons land het gevaar voor floraverarming 

 buitengewoon groot is. 



Het zij ons geoorloofd deze eenigszins theoretisch schij- 

 nende beschouwing te toetsen aan de waarneming. 



Hoewel in het algemeen niet gezegd kan worden welke 

 bepaalde soorten voor de botanie de belangrijkste zijn, kan 

 toch wel worden aangegeven welke groepen van planten van 

 onze flora eene meer dan gewone belangstelling verdienen. 



Wij stipten reeds aan, dat in het algemeen die soorten van 

 meer dan gewoon belang zijn, die zich geplooid hebben naar 

 afwijkende omstandigheden. 



Daarnaast moet voor Nederland in het oog worden gehouden, 

 dat ongetwijfeld van bizonder belang zijn al die soorten die 

 hier ongeveer de grenzen harer geographische verspreiding 

 bereiken of die juist hier een centrum van ontwikkeling 

 vonden. 



Immers aan deze planten kan men verwachten een aantal 

 vraagstukken met vrucht te kunnen bestudeeren, die betrek- 

 king hebben op de verspreiding en het ontstaan der soorten. 



Dergelijke soorten kwamen in ons land wel hoofdzakelijk 

 voor in die terreinen, die voor het gebied karakteristiek waren, 



