63 



bedenkt hoe juist op deze terreinen allerlei combinatie 's 

 van uitwendige omstandigheden mogelijk zijn. 



Tengevolge der boven aangevoerde oorzaken neemt het 

 areaal der laag-veenplekken voortdurend en snel af, waar- 

 door ook tal van de zeldzamere daar tehuis behoorende 

 planten reeds in het rehktenstadium verkeert, of er althans 

 zeer dicht bij is. 



Van zulke plantensoorten noemen wij de volgende, waarbij 

 wij volstrekt niet op volledigheid gelet hebben en gaarne 

 toegeven dat niet alle deze soorten evenzeer in gevaar zijn, 

 maar alleen om de gedachten te bepalen en voor niet-floris- 

 ten eenigszins den omvang van het gevaar te doen inzien. 



Garex Buxbaumiiï Isoëtes echinosporum! 



Carex limosal Isoëtes lacustre! 



Carum verticiUatum! Malaxis paludosa. 



Cladiiim Mariscus. Pilularia globulifera. 



Drosera longifolia! Pingidcula vulgaris. 



Elatine hexandra! Scheuchzeria palustris! 



Elatine Hydropiper ! Scirpus Duvalii! 



Elatine triandra! Scirpus Rothii! 



Eriophorum gracile! Scirpus triqueter! 



Eriophorum latifoliuïn ! SpirantMs aestivalis! 



Eï'iophoruM uaginatum. Spiy^anthes autumnalis! 



Euphorbia palustris! Sturmia Loeselii! 



Isnardia palustris. Viola stagnina! 



Voorzooverre onze kennis gaat, meenen wij te mogen 

 zeggen dat de met een ! voorziene soorten, waarvan slechts 

 enkele weinige groeiplaatsen in ons land bestaan, onmiddel- 

 lijk gevaar van uitsterven loopen, terwijl van de overige 

 het areaal weliswaar nu nog niet zóó gereduceerd is, maar 

 toch op goede gronden mag worden aangenomen, dat deze 

 zich reeds in of nabij het rehktenstadium bevinden. 



Gaan wij over tot eene beschouwing der vochtige bosch- 

 flora, dan blijkt deze in zeker opzicht geheel in het relikten- 



