82 



vruchtbeginsels bevinden (fig Illb) geheel vrij of reeds ten 

 deele met het groote vergroeid (fig. IIIc). 



Voorts wijst ook het buitengewoon groot aantal stempels 

 van elke vergroeide bloem, alsmede de lijnen, die over het 

 vruchtbeginsel loopen, voldoende op samengroeiing. De top 

 is meestal iets teruggebogen. 



4^Salix auritaxcinerea(S. multinervis Döll) 

 Oude Koedood tusschen Charlois en Rhoon. (1902, 1903). Bij de 

 ex. van 1902 vindt men bij één schub en één honingklier 

 twee vruchtbeginsels, soms alleen aan de basis (fig. IVa), 

 soms half (IV&) of ook geheel vergroeid (fig. IVc). De top is 

 meest recht, aantal stempels twee, niet zelden gedeeld. De 

 honingklier is meest gaaf, soms uitgerand, tweedeelig of 

 tweespletig maar ook dan nog van de gewone breedte. In 

 tegenstelling met de 3 andere vormen is een groot gedeelte 

 van de vruchtbeginsels onontwikkeld gebleven ; iets, wat ook 

 voor het hybridair karakter van den boom pleit. Deze onont- 

 wikkeld gebleven vruchtbeginsels waren toch ook vergroeid. 



Bij de takken, in 1903 van dezen boom geplukt, viel een 

 verandering te bespeuren. Vooreerst waren veel minder vrucht- 

 beginsels onontwikkeld gebleven, dan zaten verscheidene 

 normale bloemen tusschen de andere, en waren de meeste 

 honingklieren gespleten. 



Daar wij van dezen boom in 1902 enkele takken inzonden 

 voor het herb. der Vereeniging, met meest tweespletige 

 honingklieren en daarbij aanteekenden : „Deze bloemen heb- 

 ben twee nectaria", staat deze boom in den Prodromus 

 vermeld als S. a u r i t a x f r a g i 1 i s ? 



Onze latere waarnemingen hebben genoegzaam aange- 

 toond, dat onze eerste beschouwing geen reden van bestaan 

 meer heeft. 



Voor zoover ons bekend is, zijn deze afwijkingen nog nimmer 

 in de Nederlandsche litteratuur vermeld en in het Vereenigings- 

 herbarium hebben wij er vergeefs naar gezocht. Dat ze niet 

 vroeger zijn aangetroffen, ligt o. i. hieraan, dat de meeste f 1 o- 



