87 



Suecica Ed. I (1745) en van daar ging ze over in de leEd. 

 der Spec. plant. De synoniemen, die hij aanhaalt sluiten 

 allen twijfel uit, dat hij de gewone vorm van Br. mollis 

 bedoelde. In de 2e editie der Flora suecica en der Spec. pi. 

 is de naam verdwenen en slechts een variëteit p. hordea- 

 ceus van Broraus secalinus herinnert aan zijn bestaan. 

 Een nieuwe naam duikt op: Bromus mollis. Alle syno- 

 niemen echter, vroeger bij Br. hord. opgegeven vindt men 

 nu terug onder Br. mollis (Hartmann in zijnAdnot.de 

 plant suec. vermeldt, dat Linnaeus in zijn handexemplaar 

 de var. (i. hordeaceus van Bromus secalinus eigenhandig 

 doorgehaald heeft en er naast Br. mollis schreef). Wahlen- 

 berg en Fries hebben over Br. hordeaceus veel geschreven ; 

 Fries komt tot het resultaat, dat L. een bijzonderen vorm 

 van Bromus mollis, met neerliggende halmen en kale aartjes 

 bedoeld moet hebben. Mogelijkerwijze zou Linnaeus dezen 

 vorm ook tot Br. mollis gebracht hebben, als hij ze g e k e n d 

 had, maar door de aangehaalde synoniemen wordt het be- 

 haard zijn der aartjes nadrukkelijk vastgesteld. Munro (in 

 Journ. Linné Soc. 1861) vermeldt, dat in L.'s herbarium 

 onder Bromus hordeaceus slechts exemplaren van Bromus 

 molhs liggen en onder Bromus secahnus naast ex. der echte 

 planten ook exemplaren door L. als Br. hordeaceus betiteld, 

 welke eveneens de gewone vorm van Br. mollis zijn. 



Hieruit volgt, dat de gewoonlijk als Bromus mollis beti- 

 delde planten, eigenlijk Bromus hordeaceus L. moes- 

 ten heeten. 



Zoo handelen dan ook Ascherson-Graebner, terwijl 

 wij de plant, door Fries, Wahlenberg en Grenier en 

 Godron als zoodanig beschouwd, bij hen terugvinden als 

 II B. Thominii. 



Verleden jaar naar deze plant zoekende, vonden wij achter 

 de duinen ! tusschen Monster en Hoek van Holland een ter- 

 rein, waar de plant in allerlei vormen voorkwam. Naast 

 exemplaren, die volkomen aan de beschrijving der var. 



