38 



bracht, dat op weinige uitzonderingen na alle duitsche Um- 

 belliferen mannelijke bloemen voortbrengen en enkele boven- 

 dien nog vrouwelijke en ongeslachtlijke. Die mededeelingen 

 werden in 't zelfde jaar bevestigd door Kirchner in zijne 

 Flora von Stuttgart, enkele jaren later ook door Mac Leod 

 in zijne bekende verhandeling Ove7- de bevruchting der bloemen 

 in het Kempisch gedeelte van Vlaanderen. ^) door Drude 

 in zijne UmbelUferae, in Engler u. Pr anti, Die natürli- 

 chen Pflanzenfamilien^ en door Warnstorf in zijne Blü- 

 tenbiologische Beobachtungen aus der Ruppiner Flora im Jahre 

 1895. ^) De laatste leerde nog o. a. dat van drie soorten 

 die door Schulz in een groot deel van Duitschland nim- 

 mer anders dan in den hermaphrodieten vorm waren aan- 

 getroffen : Anethum graveolens^ Heracleum Sphondylium en 

 Aethusa Gynapium, in de omstreken zijner woonplaats an- 

 dro-monoecische en voor zoover Heracleum Sphondylium be- 

 treft ook gyno-dioecische vormen gevonden worden d. w. z. 

 dat men daar in de omstreken van Neu-Ruppin behal ve 

 tweeslachtige vormen ook dezulke vindt, die tweeslachtige 

 en mannelijke bloemen dragen op 't zelfde individu, terwijl 

 er bovendien van Heracleum nog vrouwelijke exemplaren 

 voorkomen. 



Hoe aanzienlijk wel het aantal andro-monoecische planten 

 is in deze familie zal duidelijk worden bij de vermelding van 

 het feit, dat onder de 66 europeesche Umbelliferen, die 

 genoemd worden in de Blütenbiologische Floristik van Loew 

 niet minder dan 43 andro-monoecische planten voorkomen 

 tegenover de hieronder volgende 11 waarvan men weet, 

 althans tot nu toe, dat zij uitsluitend tweeslachtige bloemen 

 dragen : 



Laserpitium pruthenicum^ Peucedanum venetum, Crith- 



1) Botanisch Jaarboek Dodonaea Jaarg. 1893 — 1894. 



2) Verhandlungen des bot. Vereins der Provinz Brandenburg, Bd. 

 XXXVIII. Berlin 1896. 



